Kamień Pomorski – informacje o miejscowości
Kamień Pomorski (niem. Cammin in Pommern) – miasto w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kamień Pomorski. Uzdrowisko położone na Pobrzeżu Szczecińskim, nad brzegiem Zalewu Kamieńskiego. Druga siedziba archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej i tutejszego dekanatu. Zlokalizowany jest tu port morski z basenem rybacko-żeglarskim.
Kamień to pierwsza znana stolica Pomorza.
31 grudnia 2012 miasto miało 9190 mieszkańców.
Położenie
Kamień Pomorski położony jest na Pobrzeżu Szczecińskim (Wybrzeże Trzebiatowskie), w rozlewisku cieśniny Dziwny tworzącej Zalew Kamieński. Miasto leży nad dwiema zatokami zalewu: Karpinką od północy i Promną od zachodu, za którą znajduje się Wyspa Chrząszczewska. Miejscowość znajduje się 90 km na północny wschód od Szczecina.
Kamień Pomorski leży w północnej części Pomorza Zachodniego.
Centrum Kamienia Pomorskiego znajduje się 7 km od wybrzeża Morza Bałtyckiego. Miasto ma pośredni dostęp do morza poprzez cieśninę Dziwnę.
Warunki naturalne
Rozlewiska wodne (cieśnina Dziwna i jej części: Zalew Kamieński, Zatoka Cicha) są wykorzystywane do uprawiania sportów wodnych i czynnego wypoczynku na wodzie (żeglarstwa, kajakarstwa, windsurfingu oraz wędkarstwa).
Miasto położone jest na wysokości 10 m n.p.m.
Na obszarze miasta występują istotne w lecznictwie źródła solankowe i pokłady borowiny. Walory te przyczyniły się do rozwoju lecznictwa uzdrowiskowego. Uzdrowisko wykorzystuje obecnie odwiert solanki (Edward II) w pobliżu zakładu balneologicznego oraz złoże borowiny w odległości 200 m od sanatorium, a także wody zmineralizowane z nowego ujęcia w Dziwnówku.
Na obszarze katedralnym znajduje się wirydarz z gatunkami drzew i krzewów.
Pomniki przyrody:
grupa czterech drzew – lip drobnolistnych (Tilia cordata) – rosnących przy katedrze wzdłuż muru od strony pl. Katedralnego
wiąz polny (pl. Wolności) – dwie sztuki
żywotnik olbrzymi (przy katedrze).
Klimat
Pod względem klimatycznym Kamień Pomorski należy do dzielnicy bałtyckiej. Zaznacza się tu silnie wpływ klimatu morskiego: wilgotność powietrza, długotrwałość zim, amplituda temperatur.
Jak wynika z danych stacji meteorologicznej w Kamieniu Pomorskim, średnia roczna temperatur na tym obszarze waha się w granicach 7–8,3 °C. Najcieplejszy miesiąc to sierpień, a najchłodniejszy – styczeń. Temperatura maksymalna mieści się w granicach 32,1 do 33,1 °C, a minimalna od -18,6 do –19,2 °C. Roczna suma opadów waha się w granicach 550–650 mm. Długość okresu wegetacyjnego wynosi 210–220 dni. Wiatry wieją najczęściej z kierunku płd.-zach. (SW) i płn.-zach. (NW).
Uzdrowisko
Na obszarze uzdrowiska znajdują się następujące udokumentowane naturalne surowce lecznicze: złoża torfu leczniczego (borowiny), wody lecznicze (solanki).
W uzdrowisku prowadzone jest leczenie w następujących kierunkach: choroby reumatyczne, choroby kardiologiczne i nadciśnienie (w tym wczesna rehabilitacja), choroby dolnych dróg oddechowych, choroby neurologiczne, choroby ortopedyczno-urazowe, choroby dziecięce (choroby kardiologiczne, choroby dolnych dróg oddechowych, choroby górnych dróg oddechowych).
W Kamieniu Pomorskim znajduje się pięć zakładów lecznictwa uzdrowiskowego:
szpital uzdrowiskowy „Mieszko”
Zakład Przyrodoleczniczy „Feniks”
Sanatorium Uzdrowiskowe „Gryf” – pododdział szpitala „Mieszko”
Sanatorium Uzdrowiskowe „Chrobry”
Sanatorium Uzdrowiskowe „Dąbrówka”.
Historia
W IX–XI w. była tu osada rybacka i portowa, która otrzymała prawa miejskie w 1274 roku.
W 1176 r. przeniesiono z Wolina i powołano w Kamieniu Pomorskim biskupstwo, które podlegało arcybiskupowi gnieźnieńskiemu. W latach niepokoju i rywalizacji państw ościennych o Pomorze biskup kamieński uniezależnił się od arcybiskupa gnieźnieńskiego i od ok. 1188 r. podlegał bezpośrednio Rzymowi.
W 1876 r. przypadkowo odkryto źródła solankowe, z czasem zaczęto też stosować borowinę z okolicznych torfowisk.
W 2013 r. z uwagi na fakt, że Sąd Rejonowy w Kamieniu Pomorskim miał 6 sędziów, został przekształcony w 4 wydziały zamiejscowe Sądu Rejonowego w Świnoujściu.
Kalendarium
IX–X wiek – zasiedlone przez plemię słowiańskie (osada rybacka i gród) Wolinian,
XI wiek – był tu duży gród (siedziba książąt zachodniopomorskich),
1124 – najstarsza zachowana wzmianka o Kamieniu Pomorskim,
XII wiek – miasto posiada fortyfikacje (wały), plac targowy u wschodniej bramy, port nad Zatoką Karpinka; następuje szybki rozwój po upadku Wolina,
1176 – przeniesienie siedziby biskupstwa z Wolina,
1274 – nadanie praw miejskich lubeckich,
XIV wiek – Kamień Pomorski przystępuje do związku hanzeatyckiego,
1545 – sekularyzacja biskupstwa – powstaje biskupstwo luterańskie, istniejące do 1648 roku,
XVII wiek – miasto staje się własnością najpierw Szwecji, później Brandenburgii, następnie aż do końca II wojny światowej – Królestwa Prus,
1876 – odkryto lecznicze właściwości tutejszych źródeł solankowych – Kamień Pomorski staje się uzdrowiskiem,
1892 – otwarcie linii kolejowej łączącej miasto ze Szczecinem,
1906 – otwarcie linii kolejowej do Trzebiatowa (linia ta w 1945 r. została rozebrana przez wojska radzieckie),
5 marca 1945 – miasto zostaje zdobyte przez Armię Czerwoną, w wyniku czego ulega zniszczeniu 40% zabudowy, w tym prawie całkowicie na Starym Mieście; miasto następnie zostaje przekazane polskiej administracji,
7 maja 1946 – urzędowe ustalenie polskiej nazwy miasta,
lata 60. XX wieku – wyburzenie części ocalałej zabudowy i budowa bloków mieszkalnych,
13 kwietnia 2009 – pożar hotelu socjalnego, zginęły 23 osoby.
1 stycznia 2014 – wypadek, w którym życie straciło 6 osób (pijany kierowca uderzył w idących chodnikiem ludzi).
Pochodzenie nazwy
Nazwa miasta ma pochodzenie wenedyjskie i pierwszy raz pojawia się w żywotach Ottona z Bambergu (u Herborda „civitas ducis Camina”, u Eba „castrum magnum Gamin” lub „in urbe Games”). Inne występujące nazwy to Chamin i Camyna. Bulla z 14 października 1140 r. dla biskupstwa pomorskiego podaje „Chamin cum taberna et foro”. W bulli protekcyjnej z 25 lutego 1188 r. napisano „apud civitatem Camyn”. Ostatecznie w XIII w. ustaliła się forma Camin.
Nazwa łączona jest z ogromnym głazem narzutowym (obwód w najszerszym miejscu 20 m), położonym w korycie Dziwny. Ten „Głaz Królewski” służył jako oznacznik w żegludze, przyczyniając się do powstania nazwy miasta.
Zabytki
Na obszarze Kamienia Pomorskiego historyczny układ przestrzenny z okresu średniowiecznej lokacji zniszczony w 1945 roku, został w latach 60. XX w. zabudowany wielopiętrowymi blokami. Pomimo tego cały obszar Starego Miasta został wpisany do rejestru zabytków. Zespół katedralny w Kamieniu Pomorskim został zakwalifikowany jako pomnik historii. Miasto znajduje się na szlaku zabytków sztuki romańskiej.
Osiedle Katedralne konkatedra św. Jana Chrzciciela – romańsko-gotycka bazylika, historyczna katedra diecezji pomorskiej, obecnie świątynia pełni funkcje kościoła parafialnego i konkatedry archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej pałac biskupi – renesansowy budynek kurii biskupiej, wzniesiony w XV wieku, gruntownie przebudowany w XVI wieku plebania katedralna – budynek kanonii wraz z zabudowaniami gospodarczymi, wzniesiony w XVIII wieku dom zakrystiana – wzniesiony w XIX wieku, obecnie dom mieszkalny dom dziekana – dworek wzniesiony w XVIII wieku, w latach 1722–1747 mieszkał w nim wynalazca butelki lejdejskiej Ewald von Kleist kanonia – wzniesiona w XVIII wieku, obecnie dom mieszkalny kanonia – obecnie dom sióstr zakonnych dom gminy protestanckiej – wzniesiony w 1934 roku, obecnie dom księży emerytów szkoła – wzniesiona w latach 1907–1909, obecnie szkoła podstawowa dom zakładu panien – wzniesiony w latach 1691–1694, obecnie dom mieszkalny wirydarz katedralny – gotycki wirydarz katedralny z XIII wieku obwarowania katedralne – pozostałości murów osiedla katedralnego
Stare Miasto kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – kościół barokowy z XVIII wieku, pierwotnie gotycki, wielokrotnie przebudowywany ratusz – gotycki ratusz miejski z trójarkadowym podcieniem od strony wschodniej i bogatym wystrojem elewacji gmach sądu – budynek sądu rejonowego i aresztu przy ul. Tadeusza Kościuszki kamienice – zabytkowe kamienice przy rynku i ul. Tadeusza Kościuszki obwarowania miejskie – pozostałości murów miejskich Brama Wolińska – gotycka brama miejska z XIV wieku, obecnie siedziba Muzeum Kamieni Wieża Piastowska – gotycka baszta z XIV wieku, przylegająca do bramy miejskiej
Żalnik cmentarzysko słowiańskie z okresu przedchrześcijańskiego kościół św. Mikołaja – kościół filialny z XIV wieku, rozbudowany w XVII wieku, pełnił funkcję świątyni dla stanów, które nie mogły brać udziału w nabożeństwach w katedrze
Zabytki nieistniejące
kościół staroluterański
kaplica katolicka św Ottona
Pomniki i miejsca pamięci narodowej
Pomnik Zwycięstwa
Pomnik Rybaka
Obelisk Ewalda von Kleista
Obelisk pamięci przedwojennej społeczności żydowskiej Kamienia Pomorskiego – głaz odsłonięty 3 kwietnia 2008 roku
Pomnik Stanisława Staszica
Demografia
Struktura demograficzna mieszkańców Kamienia Pomorskiego według danych z 31 grudnia 2007 roku:
Piramida wieku mieszkańców Kamienia Pomorskiego w 2014 roku.
Gospodarka
Miasto ma status uzdrowiska.
W zachodniej części miasta nad zalewem mieści się port morski Kamień Pomorski, w którym dobrze rozwinięte jest rybołówstwo indywidualne, żeglarstwo i – od kilku lat – turystyka pasażerska. Zanikła funkcja transportowo–przeładunkowa, pomimo istniejącego w porcie potencjału technicznego.
W powiatowym urzędzie pracy w listopadzie 2008 r. zarejestrowanych było 532 bezrobotnych mieszkańców Kamienia Pomorskiego.
Transport
Przez miasto przechodzi droga wojewódzka nr 107, która łączy miasto z drogą krajową nr 3 oraz biegnie w kierunku wybrzeża (Dziwnówek). Na południe od miasta droga ta łączy się z drogą wojewódzką nr 106 łączącą miasto z Golczewem i drogą krajową nr 6. Do miasta prowadzi także droga wojewódzka nr 103, odchodząca z Trzebiatowa.
W mieście znajduje się stacja kolejowa, z której odjeżdżają pociągi do Wysokiej Kamieńskiej i Szczecina.
Planowana jest organizacja szlaku wodnego Berlin – Szczecin – Bałtyk.
Oświata
Na obszarze miasta znajdują się trzy przedszkola oraz dwie szkoły podstawowe. Ponadto w Kamieniu Pomorskim znajdują się:
Publiczne Gimnazjum im. Noblistów Polskich,
Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Krzywoustego,
Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Stanisława Staszica.
Kultura i sport
Imprezy cykliczne w Kamieniu Pomorskim:
Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej, organizowany od 1964 roku, najstarsza tego typu impreza na Pomorzu Zachodnim
Festiwal Współczesnej Kultury Ludowej – dwudniowa impreza folklorystyczna, odbywająca się zazwyczaj na przełomie lipca i sierpnia na błoniach nad Zalewem Kamieńskim
Dni Kultury Chrześcijańskiej „Ottonalia” – cykl różnego rodzaju koncertów, wystaw, odczytów oraz imprez rekreacyjnych. Impreza rokrocznie rozpoczyna się 24 czerwca dla upamiętnienia misji chrystianizacyjnej Ottona z Bambergu, który w ten dzień w 1124 r. przybył do Kamienia Pomorskiego.
Regaty na Zalewie Kamieńskim – sztandarową imprezą są tu Eliminacje do Mistrzostwa Świata i Europy w klasie Optimist.
Bieg Niepodległości – impreza organizowana od 1999 r. 11 listopada.
Bieg Szlakiem Zabytków Kamienia Pomorskiego - impreza biegowa organizowana od 2015 roku
Kamieńska drużyna piłki nożnej to MGLKS „Gryf” Kamień Pomorski. Zespół rozgrywa mecze na stadionie przy ul. Wolińskiej. Klub powstał w 1946 r. i obecnie gra w IV lidze (grupa zachodniopomorska). Klub posiada barwy niebiesko-biało-czerwone.
Media lokalne
„Dziennik Powiatu Kamieńskiego” (tygodnik)
„Pomorzanin” (dwutygodnik)
„Głos Szczeciński” z piątkowym dodatkiem „Głos Pomorza”
Serwisy internetowe:
kamienskie.info
kamienpomorski.pl
Stacje radiowe:
Radio Szczecin (92,0 i 106,3 FM; siedziba w Szczecinie)
Radio Złote Przeboje (105,6 FM; siedziba w Wolinie)
Wspólnoty religijne
W Kamieniu Pomorskim działalność religijną prowadzą następujące kościoły i związki wyznaniowe:
Kościół rzymskokatolicki, do którego należy większość świątyń w mieście,
Kościół Ewangelicznych Chrześcijan, do którego należy zbór przy ul. Słonecznej,
Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy, korzystający z Sali Królestwa przy ul. Topolowej.
Administracja
W latach 1946–1998 miasto należało administracyjnie do województwa szczecińskiego.
Miasto jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej. Mieszkańcy Kamienia Pomorskiego wybierają do rady miejskiej 10 radnych (10 z 15); pozostałych 5 radnych wybierają mieszkańcy terenów wiejskich gminy Kamień Pomorski. Organem wykonawczym władz jest burmistrz. Siedzibą władz jest ratusz na pl. Stary Rynek.
Burmistrzowie Kamienia Pomorskiego:
Stefan Oleszczuk (1990–1994)
Anatol Kołoszuk (1994–1998)
Ryszard Woźniak (1998–2001)
Władysław Dwulit (V–IX 2001)
Andrzej Maciej Jędrzejewski (IX 2001 – 2006)
Bronisław Grzegorz Karpiński (2006 – XI 2014)
Stanisław Kuryłło (od 2014)
W mieście znajduje się Starostwo Powiatowe oraz sąd rejonowy.
Mieszkańcy Kamienia Pomorskiego wybierają parlamentarzystów z okręgów wyborczych z siedzibą komisji w Szczecinie, a posłów do Parlamentu Europejskiego z okręgu wyborczego nr 13.
Miasta partnerskie
Bromölla (Szwecja)
Kowary (Polska)
Lünen (Niemcy)
Porvoo (Finlandia)
Torgelow (Niemcy)
Urodzeni w Kamieniu Pomorskim
Lista osób urodzonych w Kamieniu Pomorskim:
Piotr Cywiński
Przemysław Kita
Bogusław Mamiński
Franz San Galli
Marcin Wejher
Marek Zagórski
Ludzie związani z miastem
Ewald Jürgen Georg von Kleist przez 25 lat był dziekanem kamieńskiej katedry.
W latach 1965–1970 w Kamieniu Pomorskim mieszkał i pracował rzeźbiarz Wojciech Gryniewicz, który wspólnie z Adamem Kordalem w 1967 r. założył pierwsze kino i dyskusyjny klub filmowy DKF Powiększenie w Kamieniu Pomorskim.
Stefan Jędrzejewski, artysta malarz odznaczony w 2009 r. Złotą Wstęgą Kamieńską za zasługi dla kultury Kamienia Pomorskiego.
Źródło treści i historia autorów: Wikipedia. Tekst skrócono i uporządkowano.
Tworzenie stron internetowych – Kamień Pomorski
Chcesz przedstawić ofertę klientom z miejscowości Kamień Pomorski? Pomagamy uporządkować treść i zaprojektować ścieżkę od zapoznania się z usługą do kontaktu.
Modernizacja istniejącej witryny
Przy przebudowie porządkujemy menu, aktualizujemy prezentację oferty i planujemy przekierowania ze zmienianych adresów. Warto zacząć od podstron, z których klienci najczęściej przechodzą do kontaktu.
Serwis dla firmy obsługującej kilka miejscowości
Witryna może przedstawiać rzeczywisty obszar obsługi oraz różnice między usługami dostępnymi w poszczególnych lokalizacjach. Każda podstrona powinna odpowiadać na konkretne pytania klientów dotyczące dojazdu, zakresu prac lub kontaktu.