Kluczbork – informacje o miejscowości
Kluczbork (niem. Kreuzburg, Kreuzburg O.S.) – miasto i gmina w północno-wschodniej części woj. opolskiego, w powiecie kluczborskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kluczbork.
Według danych z 31 marca 2011 r. miasto liczyło 24 962 mieszkańców.
Nazwa
W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295-1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizownej formie Crewczburg. Kronika ta wymienia również wsie, które w procesach urbanizacyjnych zostały wchłonięte przez miasto i stanowią jego części bądź dzielnice jak np. Nova Curia. W 1750 roku nazwa Kluczborek wymieniona została w języku polskim przez Fryderyka II pośród innych miast śląskich w zarządzeniu urzędowym wydanym dla mieszkańców Śląska.
Nazwa miasta jest połączeniem dwóch polskich słów: klucz oraz bór oznaczający las iglasty. Topograficzny podręcznik Górnego Śląska z 1865 roku notuje staropolską nazwę Crucebor, a także wyjaśnia jej znaczenie we fragmencie: "Der Polnische Name ist Kluczibor (der Schlussel heist polnisch Klucz) (...) Im ersteren Falle wurde er "Waldschloss" oder "Waldschlussel", in letzteren "Kreuzwald" bedeuten." czyli w tłumaczeniu na język polski "Polska nazwa to Kluczibor (der Schlussel oznaczający po polsku Klucz) (...) W pierwotnym brzmieniu oznaczało "Leśny zamek" lub "Leśny klucz", później przyjmując nazwę "Kreuzwald". Późniejsza niemiecka nazwa Kreuzburg powstała więc w wyniku historycznych procesów lingwistycznych i stopniowej germanizacji wcześniejszej polskiej nazwy tracąc przy tym swoje pierwotne znaczenie.
Polską nazwę Kluzborek oraz niemiecką Kreutzburg w książce "Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej" wydanej w Głogówku w 1847 wymienił śląski pisarz Józef Lompa. W 1945 nazwy Kluczborek używano urzędowo, 7 maja 1946 administracyjnie zatwierdzono nazwę Kluczbork.
Geografia
Kluczbork znajduje się na północno-wschodnim krańcu Niziny Śląskiej, na pograniczu z Wyżyną Śląską, nad Stobrawą, prawym dopływem Odry w jej górnym biegu. Stobrawa jest niewielkim ciekiem wodnym, a jej dolina jest tu jeszcze wąska i niezbyt głęboka. Historycznie miasto leżało na Dolnym Śląsku (w przeszłości należał do księstw dolnośląskich), jednak obecnie więcej łączy go z położonym na Górnym Śląsku Opolem (w XIX wieku do nazwy Kreuzburg dodawano często O.S - Oberschlesien).
Miasto posiada kilka zbiorników wodnych – obecnie można wyróżnić Staw Kościuszki (dawniej Millera) oraz staw w Parku miejskim. Niedawno został oddany zbiornik retencyjny który swoją powierzchnią pokrył żwirownię. Jego powierzchnia to ok. 60 hektarów. Zbiornik retencyjny w dolinie rzeki Stobrawy jest położony na wysokości wsi Ligoty Górnej, na terenach leżących w gminach Kluczbork i Lasowice Wielkie. Zbiornik wodny powstał na skutek zalania ok. 60 ha gruntów rolnych. Zalaniu uległo około 1,5-kilometrowy odcinek doliny rzeki Stobrawy i przyległych jej gruntów.
Klimat
Średnia temp. roczna waha się od +7,8 °C do +8 °C. Najcieplejszym miesiącem jest lipiec ze średnią temperaturą 17,6 - 17,9 °C,a najzimniejszym styczeń z temperaturą od -1,5 do 2,2 °C. Okres wegetacyjny trwa ok. 220 dni. Średnia suma opadów zbliżona jest do 650 - 690 mm, w okresie letnim 260 mm.
Historia
Założenie miasta wiąże się z zakonem krzyżowców z czerwoną gwiazdą, który powstał prawdopodobnie w czasie wypraw krzyżowych do Palestyny, gdzie poza walką z muzułmanami otaczał opieką pielgrzymów, stąd często określany mianem szpitalników. Na początku XIII w. przeniósł się do Austrii, Czech i Moraw, a sprowadzony również na Śląsk – do Wrocławia – przez księżnę Annę, przeszedł do życia klasztornego, zajmując się chorymi i prowadząc szpitale.
Krzyżowcy otrzymali od księcia wrocławskiego Henryka III w 1253 r. zezwolenie na lokację miasta na prawie niemieckim w miejscu, gdzie istniała osada targowa wzmiankowana już w 1252 r. jako Cruceburch.
Kiedy jednak założyli kilka wsi w okolicy, a nie zdołali lokować miasta, książę Henryk IV Probus biorąc Kluczbork pod swoją opiekę, w 1274 r. wystawił przywilej lokacji miasta. Od tego momentu rozpoczynają się jego dzieje polityczne.
Od 1293 r. Kluczbork należał do księstwa głogowskiego, od 1312 do oleśnickiego, od 1323 był w księstwie legnickim, w latach 1331–1356 jako zastaw u króla Polski Kazimierza Wielkiego. Podczas wojen husyckich miasto opanowali husyci pod wodzą rycerza polskiego Dobka Puchały cieszącego się poparciem mieszkańców.
Następnie Kluczbork był ponownie kilkakrotnie oddawany w zastaw i sprzedawany. Od 1536 r. aż do wygaśnięcia piastowskiej linii brzeskiej był w posiadaniu książąt brzeskich, lenników korony czeskiej, którzy będąc wyznawcami religii protestanckiej, wprowadzali ją stopniowo w podległych im ziemiach.
W czasie wojny trzydziestoletniej (1618–1648) miasto podupadło, ponieważ było wielokrotnie plądrowane przez przechodzące tędy wojska.
Kluczbork udzielił schronienia w latach 1660–1671 braciom polskim przybyłym z Polski, którzy zorganizowali tutaj dwukrotnie swoje synody w 1663 i 1668 r. Znakomitym ich przedstawicielem był tu Krzysztof Crell-Spinowski. W tym czasie miasto wzmiankowano pod nazwą Kluzbork, Krucibork.
Po śmierci ostatniego księcia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma w 1675 r., Kluczbork przeszedł pod bezpośredni zarząd cesarza austriackiego Leopolda I, a po 1740 r. wraz z całym Śląskiem znalazł się w granicach państwa pruskiego, wówczas pod nazwą Kluzborek. W wyniku kolonizacji fryderycjańskiej oraz administracyjnych zarządzeń władz pruskich, szczególnie ostrych w czasie tzw. kulturkampfu, rozpoczął się okres dominacji kultury niemieckiej.
W 1816 r. miasto stało się siedzibą władz powiatowych. W połowie XIX w. rozpoczęła się budowa dróg bitych i kolejowych, dzięki czemu Kluczbork stał się ważnym węzłem kolejowym w północnej części rejencji opolskiej, do której włączono go w 1820.
Jednocześnie rozwijało się szkolnictwo podstawowe i średnie, w nawiązaniu do tradycji XVI/XVII wieku, gdy szkoły miejskie w Byczynie i w Kluczborku cieszyły się doskonałą opinią na Śląsku.
W 1858 r. zostało otwarte ewangelickie seminarium nauczycielskie mające kształcić nauczycieli władających zarówno polskim jak i niemieckim językiem, a w 1860 rozpoczęła kształcenie miejska szkoła średnia, przekształcona w 1873 r. w gimnazjum humanistyczne, które w 1877 otrzymało nowo wzniesiony gmach szkolny. W połowie XIX wieku Kluczbork był miastem powiatowym w regionie o dominacji ludności polskojęzycznej. Topograficzny podręcznik Górnego Śląska z 1865 roku w opisie miasta oraz ówczesnego powiatu kluczborskiego notuje, że dominującym językiem w regionie jest język polski oprócz którego używany jest także język niemiecki. W sumie liczbę mieszkańców regionu mówiących po polsku określa na 72% przy 28% deklarujących niemiecki jako mowę ojczystą. "Die Landsprache ist polnisch; in den Stadten, auf den Gutern und kolonien wird aber deutsch gesprochen (...) Von der ganzen Bevolkerung reden 72 Proz. das Polnische, 28 Proz. das Deutsche als ihre Muttersprache.".
W mieście żyli zgodnie ewangelicy, katolicy oraz wyznawcy judaizmu. W miejscowości działały różne towarzystwa oświatowe i charytatywne. Został zbudowany szpital miejski (1848) i miejski zakład gazowy (1867), powstał ewangelicko-luterański zespół leczniczy „Betania” (1888), wzniesiono budynek poczty (1891) i gmach sądu (1895), działał prowincjonalny zakład dla umysłowo chorych. Koniec XIX i początek XX w. przyniósł miastu mającemu dotąd charakter rolniczy, początki rozwoju przemysłowego bowiem powstały browary, drukarnia, przędzalnia, cukrownia, cegielnia, nowoczesna rzeźnia, fabryka mebli i zakład wyrobów metalowych.
W latach 1907–1908 została przeprowadzona w mieście sieć wodociągowa i kanalizacyjna, znacznie później powstała elektrownia nad Stobrawą. Według spisu z 1910 w mieście mieszkało 11 588 osób, z czego 836 deklarowało się jako Polacy, zaś 10 216 jako Niemcy. W ostatnich przed wybuchem wojny wyborach do Reichstagu, w wyborach ścisłych (druga tura), na obszarze miasta, na polskiego kandydata ks. Pawła Kuczkę padło 169 głosów, zaś na kandydata niemieckiej partii konserwatywnej Ludwiga Meyera 1180 głosów.
Po I wojnie światowej wraz z całym powiatem obejmującym Wołczyn, Byczynę oraz gminy wiejskie, pozostał terenem przygranicznym, bowiem kilkanaście kilometrów od miasta przebiegała granica Rzeszy Niemieckiej z Polską. Po podziale Górnego Śląska w październiku 1921 r. powiat kluczborski w całości pozostał w obrębie państwa niemieckiego aż do 20 stycznia 1945, gdy do miasta wkroczyły wojska radzieckie 1 Frontu Ukraińskiego. Oficjalnie władze polskie przejęły Kluczbork wraz z całym Śląskiem Opolskim 18 marca 1945. Od 17 kwietnia 1945 roku do 11 października 1946 roku, miasto nosiło nazwę Kluczborek. Dominująca dotąd w mieście ludność niemiecka została wysiedlona.
Po zniesieniu powiatów w roku 1975 miasto pozostawało siedzibą gminy. W latach 1975–1998 Kluczbork administracyjnie należał do województwa opolskiego. Od 1 stycznia 1999 – ponownie stolica powiatu, skupiającego 4 gminy: Kluczbork, Byczyna, Wołczyn i Lasowice Wielkie. Pod względem administracji kościelnej Kościoła rzymskokatolickiego należy do diecezji opolskiej i jest siedzibą dekanatu, jak również rejonu duszpasterskiego (jednego z czterech – obok Opola, Nysy i Raciborza); w ramach struktur Kościoła ewangelicko-augsburskiego jest siedzibą parafii pw. Zbawiciela, należącej do diecezji katowickiej.
Przynależność państwowa
Od uzyskania praw miejskich Kluczbork znajdował się w granicach następujących państw:
1274–1293 – Królestwo Polskie, Księstwo wrocławskie
1293–1312 – Królestwo Polskie, Księstwo głogowskie
1312–1323 – Księstwo oleśnickie
1323–1341 – Księstwo legnicko-brzeskie
1341–1356 – Królestwo Polskie
1356–1526 – Królestwo Czech
1526–1742 – Monarchia Habsburgów, Królestwo Czech
1742–1867 – Królestwo Prus
1867–1871 – Związek Północnoniemiecki, Królestwo Prus
1871–1919 – Rzesza Niemiecka, Królestwo Prus
1919–1933 – Rzesza Niemiecka
1933–1945 – Rzesza Niemiecka
1945–1952 – Rzeczpospolita Polska
1952–1989 – Polska Rzeczpospolita Ludowa
od 1989 – Rzeczpospolita Polska
Demografia
Piramida wieku mieszkańców Kluczborka w 2014 roku.
Zabytki
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są:
stare miasto
Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, ul. Skłodowskiej 8, z l. 1911–1913
kościół ewangelicki pw. Chrystusa Zbawiciela, z XIV w., XVIII w.
plebania ewangelicka, ul. Gdacjusza 3, z XVIII w./XIX w.
kaplica cmentarna, z poł. XIX w.
klasztor elżbietanek, ob. Dom sióstr św. Józefa, ul. Klasztorna 3, z 1903 r.
zbiorowa mogiła żołnierzy września 1939 r. i mogiła powstańca śląskiego Henryka Dubiela, na cmentarzu parafialnym
cmentarz wojenny Armii Radzieckiej, ul. Opolska
park miejski
pozostałości murów obronnych, ul. Zamkowa, z XV/XVI w.
wieża bramy „Krakowskiej”, ob. wodociągowa wieża ciśnień, z XV w., 1912 r.
zespół ratusza, z XVIII w., XIX w.: ratusz, domy, Rynek 2, 3
kamienica, ul. Damrota 14, 34 (d. 38), z XIX w., pocz. XX w.
kamienica, ul. Grunwaldzka 3, z 1900 r.
więzienie, ul. Katowicka 4, z 1900 r.
dom, ul. Kopernika 3
kamienica, ul. Kościuszki 1, z 1890 r.
kamienica, ul. Krakowska 23, z 1900 r.
dom, ul. Krakowska 27, z k. XIX w.
zespół szkoły miejskiej, ob. szkoły ogólnokształcące, ul. Mickiewicza 10, z l. 1865-70, 1925-26: budynek gimnazjum ze skrzydłami bocznymi i aulą, budynek pomocniczy, zachodni
kamienica, ul. Mickiewicza 17, z 1903 r.
budynek administracyjny młyna, ul. Młyńska 8, z 1907 r.
domy, pl. Niepodległości 2, 3, 4, 6, 7, z XIX w., 1910 r.
kamienica, ul. Piastowska 11, z pocz. XX w.
kamienica, ul. Piłsudskiego 4-4a, 7, 7a, 8, 19, 20, z l. 1900-5, XIX w.
willa Kruga, ul. Pułaskiego 1, kamienice 11, 21, 25, z l. 1892, 1900-10
domy, Rynek 7, 11, 12, 13, 14, 15, 20, 21, 23, z XVIII w./XIX w., 1906 r., XX w.
budynek gospodarczy, ul. Skłodowskiej 1 (d. Krzywa)
dom, ul. Skłodowskiej 9 (d. Opolska)
Gimnazjum Humanistyczne, ob. zespół szkół ponadgimnazjalnych, ul. Skłodowskiej 13, z l. 1871-76: sala gimnastyczna, k. XIX w.
budynek administracyjno-mieszkalny w zespole szpitala, ul. Skłodowskiej 25, z XIX w./XX w.,
kamienica, ul. Sybiraków 1, z 1910 r.
domy, ul. Ściegiennego 11, 13, 14, 15 z 1853 r.
domy, ul. Wolności 4, 9, kamienica 25, z poł. XIX w., XX w.
park willowy, ul. Wołczyńska 33
zakład dla ubogich, ul. Zamkowa 8 (d. 15 Grudnia), z 1776 r., 1819 r.
budynek muzeum, ul. Zamkowa 10, z XV-XIX w., z l. 1931-32
lokomotywownia wachlarzowa z obrotnicą, ul. Sikorskiego 18, z XIX w., 1900 r.
inne obiekty:
cmentarz żydowski
Mennica w Kluczborku.
Transport drogowy
W mieście krzyżują się drogi krajowe:
droga krajowa nr 11 relacji Bytom - Lubliniec - Kluczbork - Ostrów Wielkopolski - Poznań - Kołobrzeg
droga krajowa nr 42 relacji Namysłów - Kluczbork - Praszka - Radomsko - Starachowice
droga krajowa nr 45 relacji Złoczew - Wieluń - Kluczbork - Opole - Racibórz
Kluczbork posiada obwodnicę drogi nr 11, planowana jest także budowa obwodnicy w ciągu drogi nr 45. Aktualnie zbudowane są dwa odcinki łączące drogę krajową nr 45 w Kuniowie z rondem koło Kraskowa oraz w dalszym biegu z Ligotą Dolną przy drodze krajowej nr 42. Trzeci odcinek obwodnicy docelowo będzie połączony z drogą krajową nr 11.
Transport kolejowy
W mieście znajduje się stacja kolejowa.
Kluczbork to także węzeł kolejowy (krzyżują się tu linie kolejowe z Wrocławia, Opola, Ostrowa Wielkopolskiego i Lublińca). Położony jest w odległości ok. 40 km od Opola, 96 km od Wrocławia, 205 km od Poznania i 120 km od Katowic.
Przez miasto przebiegają:
linia kolejowa nr 143 relacji Kalety - Lubliniec – Kluczbork - Oleśnica – Wrocław Mikołajów
linia kolejowa nr 272 relacji Kluczbork – Poznań Główny
linia kolejowa nr 175 relacji Kłodnica – Kluczbork (nieczynna)
linia kolejowa nr 293 relacji Jełowa - Kluczbork
Gospodarka
Tradycyjnie dominującym działom przemysłu maszynowego, dziewiarskiego i budowlanego towarzyszy dynamiczny rozwój innych branż takich jak: handel, transport, przetwórstwo rolno-spożywcze, szeroko rozumiane usługi. Na terenie gminy działa ok. 1800 podmiotów gospodarczych (w tym w mieście ok. 1300). Największe firmy gminy to: Fabryka Maszyn i Urządzeń „Famak”, PV „Prefabet - Kluczbork” S.A., Wagrem sp. z o.o. Kluczbork
W Kluczborku, w okolicach Ligoty Dolnej, funkcjonuje podstrefa Wałbrzyskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej Invest Park (powierzchnia 53,939 ha). Obecnymi inwestorami w WSSE, podstrefy Kluczbork, są m.in.: Marcegaglia Poland, Inpol-Krak Tubes Service Center oraz wchodząca w skład niemieckiego holdingu Seppeler Gruppe Ocynkownia Śląsk.
W latach 2003–2004 w Kluczborku oraz na terenie całego powiatu ukazywała się gazeta „Nowy Kurier Kluczborski” (ISSN 1730-5012). Łącznie ukazało się 41 numerów tego dwutygodnika, redaktorem naczelnym był Adam Płocikiewicz.
Od grudnia 2007 roku w Kluczborku wydawany jest „Tygodnik Lokalny Spiker” (ISSN 1898-9713), bezpłatna gazeta o tematyce kulturalnej i społecznej, która ukazuje się na terenie trzech powiatów: kluczborskiego, oleskiego i namysłowskiego. Jej redaktorem naczelnym jest Jacek Placety.
Edukacja
Szkoły podstawowe Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 Publiczna Szkoła Podstawowa nr 2 Publiczna Szkoła Podstawowa nr 5 z Oddziałami Integracyjnymi im. Emilii Plater Szkoła Podstawowa nr 6 Specjalna Społeczna Szkoła Podstawowa STO w Kluczborku
Gimnazja Publiczne Gimnazjum nr 1 Publiczne Gimnazjum nr 3 im. Jana Pawła II Publiczne Gimnazjum nr 5 im. Mikołaja Reja Społeczne Gimnazjum STO Gimnazjum Specjalne Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego
Szkoły średnie i zawodowe Zespół Szkół Ogólnokształcących im. Adama Mickiewicza Zespół Szkół Licealno-Technicznych im. gen. Józefa Bema Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1 im. Marii Skłodowskiej-Curie Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 Centrum Kształcenia Ustawicznego Społeczne Liceum Ogólnokształcące STO Szkoła Zawodowa Specjalna SOSW Wojewódzki Ośrodek Dokształcania i Doskonalenia Zawodowego
Sport
Miasto posiada dobrze utrzymany Park miejski z licznymi alejami spacerowymi oraz szlakiem rowerowym prowadzącym przez tereny leśne do Bąkowa. W mieście znajduje się także kryta pływalnia, korty tenisowe oraz sale gimnastyczne. W parku znajduje się również stadion miejski, na którym rozgrywa mecze klub piłkarski, a wraz z otaczającymi go boiskami piłkarskimi i infrastrukturą sportową tworzy "Kampus Stobrawa".
Historia piłki nożnej w Kluczborku sięga roku 1910, kiedy to został założony klub FC National Kreuzburg. Przez dwa sezony w latach 1973-1975 zespół Metal Kluczbork grał w ówczesnej II lidze. Obecnie od 2003 roku istnieje klub sportowy MKS Kluczbork, którego drużyna piłki nożnej gra obecnie w I lidze.
W mieście istnieje również Kluczborski Klub Karate, odnoszący spore sukcesy zarówno w kraju jak i za granicą, którego wychowankiem jest m.in. Krzysztof Neugebauer (4 dan, mistrz świata w kumite drużynowym (1992), wicemistrz świata w kumite (São Paulo, 1996), wielokrotny wicemistrz świata w kata drużynowym, trener kadry Polski. Trenerem jest Andrzej Olech (5 dan, trener, sędzia klasy międzynarodowej, wychowawca mistrzów świata, Europy i Polski).
Muzyka
Kluczbork jest nazywany polską stolicą reggae. Co roku w Bąkowie odbywał się festiwal muzyki reggae. Od 2013 roku festiwal ten odbywa się w parku miejskim na stadionie dawnego KKS. 28 sierpnia 1982 roku w Kluczborku został założony zespół Bakshish.
Postacie związane z Kluczborkiem
Jan z Kluczborka (ur. ok. 1370) – polski filozof, teolog
Adam Gdacjusz (ur. 1609) – polski pisarz religijny, kaznodzieja, duchowny luterański
Gustav Freytag (ur. 1816) – pisarz niemiecki
Kurt Daluege (ur. 1897) – SS-Oberstgruppenführer, hitlerowski zbrodniarz wojenny
Konrad Jażdżewski (ul. 1908) – polski archeolog, profesor archeologii na Uniwersytecie Łódzkim
Heinz Piontek (ur. 1925) – poeta, prozaik, krytyk, autor słuchowisk radiowych, tłumacz i wydawca
Leszek Dawid (ur. 1971) – polski reżyser, scenarzysta
Radosław Krzyżowski (ur. 1972) – polski aktor teatralny, telewizyjny i filmowy
Sławomir Puchała (ur. 1976) – polski muzyk, perkusista.
Tomasz Garbowski (ur. 1979) – polski polityk, poseł na Sejm V, VI i VII kadencji, sędzia Ekstraklasy piłkarskiej
Andrzej Buła (ur. 1965) – polski polityk, samorządowiec, nauczyciel, poseł na Sejm VI i VII kadencji
Joachim Mencel (ur. 1966) – pianista jazzowy
Krzysztof Neugebauer (ur. 1964) – polski karateka
Mariusz Urbanek (ur. 1960) – pisarz, dziennikarz, publicysta, absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Kluczborku
Aleksandra Naumik Sandøy (1949–2013) – polsko-norweska piosenkarka mieszkała w Kluczborku w latach 1957–1970, spoczywa na tamtejszym cmentarzu
Edyta Górniak (ur. 1972) – uczęszczała do Technikum Ogrodniczo-Pszczelarskiego w Kluczborku tzw. "Pszczółek"
Waldemar Sobota (ur. 1987) – w latach 2007–2010 występował w kluczborskim klubie piłkarskim MKS-ie Kluczbork
Wspólnoty religijne
Na terenie miasta działalność religijną prowadzą następujące kościoły i związki wyznaniowe:
Kościół Rzymskokatolicki: parafia pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa
Kościół Ewangelicko-Augsburski: parafia w Kluczborku
Kościół Zielonoświątkowy: zbór w Kluczborku,
Dwa zbory Świadków Jehowy: Kluczbork-Byczyna, Kluczbork Południe: Sala Królestwa (ul. Plebiscytowa 7).
Miasta partnerskie
Bad Dürkheim (październik 2000)
Brzeżany (czerwiec 2001)
Wells (8 maja 2010)
Dzierżoniów (29 września 2007)
Źródło treści i historia autorów: Wikipedia. Tekst skrócono i uporządkowano.
Tworzenie stron internetowych – Kluczbork
Chcesz przedstawić ofertę klientom z miejscowości Kluczbork? Pomagamy uporządkować treść i zaprojektować ścieżkę od zapoznania się z usługą do kontaktu.
Serwis dla firmy obsługującej kilka miejscowości
Witryna może przedstawiać rzeczywisty obszar obsługi oraz różnice między usługami dostępnymi w poszczególnych lokalizacjach. Każda podstrona powinna odpowiadać na konkretne pytania klientów dotyczące dojazdu, zakresu prac lub kontaktu.
Katalog produktów i sklep internetowy
Przygotowujemy strukturę kategorii i karty produktów z miejscem na zdjęcia, parametry oraz informacje o dostawie. Zakres wdrożenia można dopasować do liczby produktów i sposobu przyjmowania zamówień.