Województwo dolnośląskie

Strony WWW i sklepy internetowe – Oborniki Śląskie

Zapytaj o wycenę Zobacz ofertę

Oborniki Śląskie – informacje o miejscowości

Oborniki Śląskie (niem. Obernigk, Bad Obernigk) – miasto w północno-wschodniej części województwa dolnośląskiego, w powiecie trzebnickim. Położone jest na skrzyżowaniu dróg wojewódzkich nr 340 i nr 342, 23 km od centrum Wrocławia i 10 km od Trzebnicy. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Oborniki Śląskie.

Historycznie leży na Dolnym Śląsku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. wrocławskiego.

31 marca 2011 miasto liczyło 8826 mieszkańców.

Miasto Oborniki Śląskie położone jest na trasie kolejowej Wrocław-Poznań. Willowa, niegdyś uzdrowiskowa, malowniczo usytuowana na południowych stokach "Gór Kocich" (Wał Trzebnicki) miejscowość do dziś posiada charakter rozległego parku. To zacisze zwane przed laty "zielonymi płucami Wrocławia" do dziś przyciąga ludzi swoim spokojem, charakteryzującym polskie miasteczka, powiązanym z wysoko rozwiniętym zapleczem handlowo-usługowym i komunikacyjnym. Między innymi autobusy, minibusy i pociągi zapewniają komfort poruszania się po gminie i dojazd do Wrocławia.

Nazwa

Według niemieckiego językoznawcy Heinricha Adamy nazwa miejscowości pochodzi od polskiej nazwy określającej budynek gospodarczy dla bydła - obory co pozwala przypuszczać, że mieszkańcy zajmowali się hodowlą bydła. Wywód ten uznano za oficjalną etymologię nazwy. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości wymienia Obora podając jej znaczenie Gehöft, Viehhof czyli po polsku "zagroda", "obora".

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w polskiej formie Obora.

Wzmianki te potwierdza również legenda o księżnej, która lubiła się kąpać w krowim mleku, a jej tabor znalazł tu wydajną łąkę dla mlekodajnych krów.

Polską nazwę miejscowości w formie Obornik w książce "Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej" wydanej w Głogówku w 1847 wymienił śląski pisarz Józef Lompa. Niemcy zgermanizowali nazwę na Obernigk, a później na Bad Obernigk w wyniku czego utraciła ona swoje pierwotne znaczenie.

Istnieją także dwie inne teorie językoznawcze wywodzące pochodzenie nazwy od położenia. Histork niemiecki Hugo Banke w swojej pracy Geschichte der evangelischen Kirchengemeinde Obernigk podał inny źródłosłów wywodząc nazwę od zlepka słów "O bor", wywodzonych od słowa bór i mających wskazanie na charakter położenia osady i wskazania innych podań na temat zbierackiego charakteru utrzymania mieszkańców oraz słów "nicka" mających wskazywać na geograficzne położenie w niecce. Inna mało popularna teoria przywołuje źródłosłowie niemieckie wskazującego na położenie wśród wzgórz – Ober (górny), co zostało uznane za mało prawdopodobne.

Na przestrzeni wieków miejscowość nosiła następujące nazwy: Obora, Obornik, Obirnig, Obernig, Obernigk, Oborniki, Oborniki Śląskie. Pominięto tutaj okres podziału na Oborniki Dolne i Górne.

Obecna nazwa została administracyjnie zatwierdzona 7 maja 1946.

Historia miasta

Pierwsze ślady działalności człowieka na terenach dzisiejszych Obornik Śląskich i najbliższej okolicy pochodzą z mezolitu i neolitu (cmentarzysko kurhanowe i ciałopalne kultury przedłużyckiej z epoki brązu).

Początki Obornik datuje się na ok. 1300 r., kiedy to najprawdopodobniej powstała wieś na prawie magdeburskim. Pierwsza pisemna wzmianka o Obornikach Śląskich pochodzi z roku 1305, dotyczy ona nałożenia na wieś Obora dziesięciny dla biskupa wrocławskiego. Na początku XIV w. wieś spod władzy biskupiej przeszła w skład włości księcia oleśnickiego Konrada I.

Przez 200 lat Oborniki należały do rodziny Schaubertów. Gdy odkryto źródła słabej szczawy żelazistej Karol Wolfgang Schaubert w 1835 roku rozpoczął budowę nowoczesnego uzdrowiska w północno-zachodniej części wsi. Wykorzystywało ono położenie (las Sittenwald), malowniczy krajobraz, wody, łagodny klimat. Odtąd Oborniki zaczęły przekształcać się w miejsce wypoczynku i uzdrowisko. Oborniki często jeszcze nazywane są "zielonymi płucami Wrocławia".

Najbardziej znaną postacią, która mieszkała i była związana z Obornikami był urodzony w 1798 roku we Wrocławiu Karl von Holtei, poeta romantyczny, pisarz i aktor. Pisał o nich w swych wierszach i pismach. Jego imieniem nazwano Liceum Ogólnokształcące w Obornikach Śląskich. Na niewielkim wzgórzu znajduje się kamień-pomnik jemu poświęcony. Wzgórze to jest częścią "Góry Holtei'a" zwanej też "Belwederem" (217 m n.p.m.) (punkt widokowy, stalowy krzyż, pozostałości kurhanu z epoki brązu) i położone jest nieopodal kolejnego najwyższego wzniesienia w mieście noszącego nazwę "Grzybek" (202 m n.p.m.) nadaną mu z powodu lokalizacji w ponad 100-ha parku krajobrazowo-wypoczynkowym "Grzybek". W parku znajduje się Polana siedmiu dębów, największy dąb ma obwód 4,9m.

Do rozwoju uzdrowiska przyczyniło się zakładanie nowych sanatoriów:

w 1880 r. zakład dla "chorych na nerwy i cierpiących na melancholię".

w latach 1906-1913 zbudowano w parku sanatorium Friedrichshohe (byłe sanatorium Szarotka przy ul. Prusickiej)

położone w lesie sanatorium dla pacjentów z chorobami płuc Sanatorium "Leśne" (przy ul. Dunikowskiego),

sanatoria dla chorych na cukrzycę i z dolegliwościami układu krążenia,

przed wojną pijalnia oraz na terenie sanatorium "Leśnego" – ZOO.

W 1945 miejscowość została włączona do Polski. Jednocześnie otrzymała prawa miejskie, zaś jej urzędową nazwę ustalono na Oborniki Śląskie, dla odróżnienia od Obornik pod Poznaniem. Dotychczasową ludność miasta wysiedlono do Niemiec.

W 2005 r. Oborniki Śląskie obchodziły 60 lat od nadania praw miejskich i 700 lat od momentu powstania miejscowości.

Stacja Oborniki Śląskie na linii kolejowej E 59: Świnoujście-Szczecin-Poznań-Wrocław-Chałupki, stanowiącej element Transeuropejskiej Sieci Transportowej (TEN).

Demografia

Piramida wieku mieszkańców Obornik Śląskich w 2014 roku .

Zabytki

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są:

kościół par. pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, neogotycki, z l. 1898-1911, według projektu architekta Alexisa Langera

kościół ewangelicki, ob. rzym-kat. par. pw. św. Tadeusza Judy i św. Antoniego Padewskiego z 1906 r.; według projektu architektów Richarda Gaze i Alfreda Böttchera, ul. Trzebnicka 35

zespół sanatoryjny, zabudowa dawnego uzdrowiska, z XIX wieku, ul. Parkowa: sanatorium, ob. zakład opiekuńczy, ul. Parkowa 4, z l. 1905-10 sanatorium, ob. zakład opiekuńczy, ul. Parkowa 6, z 1870 r. dom opieki, ob. szkoła, ul. Parkowa 8, z 1870 r. dom zdrojowy, ob. dom mieszkalny, ul. Parkowa 14, z 1835 r. sanatorium, ob. dom mieszkalny, ul. Parkowa 16, z 1835 r., 1870 r. park zdrojowy, z l. 1835-1910

willa z ogrodem, ul. Dworcowa 21, z XIX/XX w.

inne zabytki:

dworzec kolejowy z XIX wieku, przebudowany, kategoria C

dom Panien Śląskich – ul. Trzebnicka, neobarokowa willa z dachem mansardowym, gdzie do roku 1950 przebywały siostry boromeuszki z Trzebnicy, opiekujące się chorymi w obornickich sanatoriach

poczta (Kaiserliches Postamt)

"zamek" z XIX wieku, dawniej pałac rodu Schaubertów neogotycki w stylu angielskim, architekt: Wilhelm Grapow (projektant wrocławskiego dworca kolejowego). Po wojnie pałacyk przejęty przez PGR i zmodernizowany, z części historycznej zachowała się właściwie tylko oktagonalna wieża. Usytuowany jest przy ulicy Podzamcze.

zabytkowy cmentarz niemiecki

grobowce starej części cmentarza parafialnego

zabytki nieistniejące:

stary kościół ewangelicki stał tu do 1912 r.

Edukacja i opieka

Przedszkole (ul. Sikorskiego)

Żłobko-przedszkole (ul. Wrocławska)

Szkoła Podstawowa nr 2

Szkoła Podstawowa nr 3

Gimnazjum imienia Polskich Laureatów Nagrody Nobla

Liceum Ogólnokształcące

Zaoczne Liceum Ogólnokształcące

Zespół Szkół Zawodowych

Zespół Ekonomiczno-Administracyjny Szkół

Domy Pomocy Społecznej i Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej

Ośrodki Szkolenia Kierowców i Nauki Jazdy

"Salonik Czterech Muz"

Obornicki Ośrodek Kultury

Biblioteka Miejska i Biblioteka Pedagogiczna

Niepubliczna Szkoła Muzyczna (ul. Kownackiego)

Wspólnoty wyznaniowe

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Obornikach Śląskich

Parafia św. Judy Tadeusza i św. Antoniego Padewskiego w Obornikach Śląskich

Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy z Salą Królestwa

Współpraca międzynarodowa

Miasta i gminy partnerskie:

Rehau (Niemcy)

Emden (Niemcy) – miasto szkoły zaprzyjaźnionej z LO im. K. Holteia

Goslar (Niemcy)

Haps (Holandia)

Hayange (Francja)

Boticino (Włochy)

Husiatyn (Ukraina)

Źródło treści i historia autorów: Wikipedia. Tekst skrócono i uporządkowano.

Tworzenie stron internetowych – Oborniki Śląskie

Dla firm działających na obszarze miejscowości Oborniki Śląskie projektujemy witryny dopasowane do sposobu, w jaki klienci zamawiają usługi lub produkty.

Katalog produktów i sklep internetowy

Przygotowujemy strukturę kategorii i karty produktów z miejscem na zdjęcia, parametry oraz informacje o dostawie. Zakres wdrożenia można dopasować do liczby produktów i sposobu przyjmowania zamówień.

Strona firmowa z czytelną ofertą

Porządkujemy usługi w osobnych podstronach, opisujemy zakres prac i umieszczamy dane kontaktowe tam, gdzie klient ich szuka. Formularz zapytania może zbierać informacje potrzebne do przygotowania wyceny.

Strona internetowa dla firmy

Zakres projektu dobieramy do tego, co klient ma zrobić po wejściu na stronę. Dla firmy usługowej może to być telefon, zapytanie przez formularz albo rezerwacja terminu. Projekt obejmuje układ na telefon, prezentację usług i panel do aktualizacji treści.

Sprawdź zakres tworzenia stron WWW

Sklep internetowy

Przy wycenie sklepu ustalamy liczbę produktów, warianty, metody płatności i dostawy. Jeśli sklep ma współpracować z hurtownią lub systemem ERP, sprawdzamy zakres integracji przed wdrożeniem.

Zobacz ofertę tworzenia sklepów

Co przygotować do wyceny?

Opisz swoją działalność, oczekiwane funkcje i planowany termin. Jeśli masz już stronę lub sklep, podaj adres i wskaż, co chcesz zmienić. Ustalenia możemy przeprowadzić zdalnie.