Oleśnica – informacje o miejscowości
Oleśnica (niem. Oels) – miasto w województwie dolnośląskim, siedziba powiatu oleśnickiego, należące do aglomeracji wrocławskiej, położone na lewym brzegu rzeki Oleśnicy (dopływ Widawy). Pod względem geograficznym Oleśnica leży na Nizinie Śląskiej na wysokości 152 m n.p.m., na Dolnym Śląsku.
Nazwa
Nazwa miasta pochodzi od nazwy drzewa olchy (staropol. Olszyna, Olsza), od której wywodziła się historyczna nazwa miasta Olesznica. Do grupy miejscowości na Śląsku, których nazwy wywodzą się od tego drzewa – „von olsza = Erle (alnus)” zalicza ją niemiecki językoznawca Heinrich Adamy. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia on nazwę miasta zanotowaną w dokumencie z 1189 roku Olsznica podając jej znaczenie „Stadt am Erlenbach” – „miasto nad olchowym potokiem” nawiązując do jednego z dopływów rzeki Warty – Oleśnicy.
W roku 1214 wymieniona w zlatynizowanej formie Oleznic, w akcie lokacji na prawie średzkim z 22 lutego 1255 roku Civitas nostra Olsnicz. W dokumencie z 1222 roku wydanym przez biskupa wrocławskiego Lorenza miejscowość wymieniona jest jako „Olesniza”. Nazwę miejscowości w zlatynizowanej formie Olesniz wielokrotnie notuje spisana po łacinie w latach 1269–1273 Księga henrykowska. W 1295 w kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) miejscowość wymieniona jest jako Olsnice.
W spisanym ok. 1300 roku średniowiecznym łacińskim utworze opisującym żywot świętej Jadwigi Vita Sanctae Hedwigis miasto wymieniane jest w zlatynizowanej staropolskiej formie Olsnicz. Nazwa miejscowości w staropolskiej formie Olesnicz wymieniona jest w łacińskim dokumencie z 1312 roku wydanym w Głogowie. W spisanym po łacinie dokumencie średniowiecznym z 1314 roku miasto wymienione jest pod nazwą Olesniz.
W roku 1613 śląski regionalista i historyk Mikołaj Henel wymienił miejscowość w swoim łacińskim dziele o geografii Śląska pt. Silesiographia podając trzy nazwy Olsna, Olsse oraz powołując się na dzieła Marcina Kromera Olesnicia.
W 1750 roku polska nazwa „Oleśnica” wymieniona jest w języku polskim przez Fryderyka II pośród innych miast śląskich w zarządzeniu urzędowym wydanym dla mieszkańców Śląska.
Nazwę Oleśnica w książce „Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej” wydanej w Głogówku w 1847 wymienił śląski pisarz Józef Lompa. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego wydany pod koniec wieku XIX wymienia dwujęzyczne nazwy miejscowości – polską Oleśnica oraz niemiecką Oels.
Obecna nazwa została administracyjnie zatwierdzona 7 maja 1946
Historia
Początki Oleśnicy nie są znane, jednak już w 1214 r. istniała osada targowa, a w 1230 r. wymieniony został gród obronny, będący od 1247 r siedzibą kasztelana. Po podziale księstwa śląskiego znalazła się ona w księstwie wrocławskim. Prawa miejskie uzyskała 22 lutego 1255 roku – książę wrocławski Henryk III Biały wskazując zasadźców Alberta i Richolfa, nadał lokację na prawie średzkim dla Civitas nostra Olsnicz.
Od 1294 roku należała do księstwa głogowskiego. W 1313 r. Oleśnica stała się stolicą samodzielnego księstwa oleśnickiego pod władzą księcia Bolesława, a następnie w 1320 r. miastem rezydencjalnym księcia Konrada I. Za panowania Piastów oleśnickich rozpoczęto budowę zamku, murów obronnych, świątyń. Po śmierci Konrada X Białego Młodszego, ostatniego władcy z miejscowej linii Piastów w roku 1492, Oleśnica wraz z księstwem przez trzy lata pozostawała w dyspozycji króla Czech, po czym została przekazana ziębickiej linii czeskich Podiebradów. Za ich panowania miasto przeżywało rozkwit, czego przejawem była renesansowa przebudowa zamku, rozwój umocnień, wzniesienie nowych świątyń, budowa gimnazjum, biblioteki i drukarni. W okresie wojny trzydziestoletniej miasto zostało mocno zniszczone. Od 1647 r. Oleśnica przeszła we władanie książąt wirtemberskich, którzy odbudowywali ją w stylu barokowym. Miasto było ważnym ośrodkiem kulturalnym, siedzibą teatru i drukarni wydających książki po niemiecku, polsku i łacińsku. W 1730 r. pożar zniszczył większą część miasta.
Już pod koniec XIII wieku działała tu mennica. Oleśnica korzystała ze swego położenia na szlaku z Wrocławia do Wielkopolski. Miała znaczące związki z Krakowem. W Oleśnicy znajdowała się ważna drukarnia, a także znane gimnazjum.
W połowie XVII wieku polsko-niemiecka granica językowa przebiegała niedaleko Oleśnicy, włączając miasto do terytorium o dominacji języka polskiego. W Oleśnicy swoje dzieła wydawał m.in. Adam Gdacjusz zwany „Śląskim Rejem” oraz Jerzy Bock.
Po książętach wirtemberskich miasto przeszło w ręce dynastii brunszwickiej. W 1824 powstała tu loża wolnomularska „Wilhelm pod ukoronowaną kolumną”, która istniała do 1935 roku. W 1884 r. Oleśnica stała się uposażeniem następcy tronu Prus.
Ponowny rozkwit miasta nastąpił w 2. połowie XIX w. W 1850 r. ulokowano w Oleśnicy garnizon, zaś w 1868 r. przeprowadzono przez miasto strategiczną linię kolejową, łączącą Wrocław z Górnym Śląskiem. Miasto rozbudowało się w trzech kierunkach:
na południe, wzdłuż Ohlauer Straße (dziś ul. 3 maja), gdzie wzniesiono m.in. gmachy poczty, sądu, gimnazjum, starostwa, szkoły ewangelickiej, a także gazownię miejską
na wschód, wzdłuż Nachodstraße (dziś ul. Lwowska), gdzie wzniesiono szpital miejski, szkołę (Logau-Oberrealschule), a w 1913 r. obszerne zakłady naprawcze kolei niemieckich (Reichsbahn-Ausbesserungswerk)
na północny wschód, wzdłuż Wartenberger Straße (dziś ul. Wojska Polskiego), gdzie w latach 70. XIX w. zbudowano koszary, a później także wieżę ciśnień, urząd skarbowy i stadion miejski
Podczas zajmowania 25 stycznia 1945 r. Oleśnicy przez Armię Czerwoną nie doszło do walk, które spowodowałyby znaczne zniszczenia. Pożary całych pierzei i kwartałów miasta miały miejsce dopiero na skutek podpaleń dokonywanych przez wojska radzieckie. W maju 1945 r. miał zaś miejsce pożar, który zniszczył 80% zabudowy. Oleśnica stała się ważną bazą logistyczną i lotniczą dla wojsk zdobywających Wrocław. Każde podpalenie dezorganizowało funkcje transportowe, medyczne, bytowe i zagrażało samolotom startującym lub lądującym na lotniskach oleśnickich. W okresie od stycznia 1945 r. do września 1946 r. – liczba zniszczonych lub spalonych budynków mieszkalnych wyniosła 987, tj. 53%, inne dane podają 45%, a ogólną ilość zniszczeń przyjmuje się na 60, 70, 75 lub 80% (zależnie od źródła i poglądów politycznych). Przejęcie miasta przez polskie władze administracyjne nastąpiło 7 lipca 1945 r.
Do połowy lat 1950. nie prowadzono większej odbudowy, a jedynie odgruzowano miasto. Znacząca akcja odbudowy zabytków oraz rozbudowa miasta nastąpiła w latach 1960..
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa wrocławskiego.
Zabytki
Najcenniejsze zabytki w obrębie murów obronnych:
Dzisiejsza historyczna część miasta jest wyznaczona przez otaczające ją średniowieczne mury obronne. Wjazd do miasta był możliwy przez cztery bramy miejskie: Bramę Trzebnicką, obecnie Brama Wrocławska (zachód) - jedyna zachowana oraz rozebrane w 1868 r. Bramy: Oławską (południe), Namysłowską/Bydlęcą (wschód) i Mariacką (północ). Fortyfikacja z fosą obejmowała również najbardziej znany oleśnicki zabytek Zamek Książąt Oleśnickich z XIII w., który w XVII wieku został połączony krytym gankiem z Bazyliką świętego Jana Apostoła z XIII w. (Kościół Zamkowy). Od strony zachodniej przy ulicy Bocianiej 11 (obecnie Oleśnicki Dom Spotkań z Historią) i Bocianiej 12 (dawniej plebania ewangelicka) znajdują się domy z XVII w. W centralnej części miasta usytuowany jest oleśnicki Ratusz z poł. XV w. przebudowany w stylu klasycystycznym przed którym stoi Kolumną Zwycięstwa (1873). Zachowana po wojnie zabudowa oleśnickiego rynku nawiązuje w większości do stylu klasycystycznego XIX w. Innymi wartymi uwagi zabytkami w obrębie murów obronnych są: gotycka Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny utworzona z dwóch odrębnych kościołów klasztornych, gotycki Kościół Zbawiciela (poprzednio synagoga), barokowy kościół pw. Św. Trójcy i “Dom Wdów” z 1683 r. - obecnie Szkoła Muzyczna I stopnia im. Fryderyka Chopina oraz kolumna Złotych Godów z XVIII w.
Najcenniejsze zabytki poza obrębem murów obronnych:
w południowej części miasta neorenesansowy budynek Sądu Rejonowego (1896) i Poczty Polskiej (przed 1900) przy ul. 3 Maja, Zespół Zakładu Karnego z końca XIX w. przy ul. Wały Jagielońskie 1, dawny Hotel Dworcowy - aktualnie siedziba Biblioteki i Forum Kultury przy ul. Reja 10, Urząd Gminy Oleśnica przy ul. 11 Listopada 24, budynek Starostwa Powiatowego (1922) i I Liceum Ogólnokształcącego i Gimnazjum nr 2 (1911-13) przy ul. Słowackiego, Przychodnia Rejonowa nr 2 (1893) przy ul. gen. Józefa Hallera 25;
w północnej części przy ul. Spacerowej 1 mieściło się dawne Kasyno Oficerskie (ok. 1890), przy ulicy Wojska Polskiego: Cmentarz Komunalny wraz z Bramą (1823) i Kaplicą Cmentarną (1889), Wieża Ciśnień (1897), zespół koszar (pięć budynków koszarowych, magazyn, stołówka i kuchnia, wartownia, ujeżdżalnia - obecnie hala sportowa, trzy stajnie - obecnie garaże i warsztaty, cztery budynki gospodarcze, ogrodzenie z bramami) z początku XX w. wraz z dawnym Kasynem Oficerskim (1905), dawna Villa Prittwitz - obecnie Pałacyk oraz Cmentarz Żołnierzy Radzieckich przy ul. Cmentarnej 3;
Pomniki
Kolumna Zwycięstwa, Rynek;
Kolumna Złotych Godów, plac Książąt Śląskich;
Pomnik Kombatantów Rzeczypospolitej, skwer Kombatantów II Wojny Światowej;
Pomnik Wdzięczności, „Park Henryka Sienkiewicza”;
Pomnik Fryderyka Chopina, skwer przy Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia im. F. Chopina;
Pomnik II Armii Wojska Polskiego, skwer przy ul. Wojska Polskiego;
Pomnik Ery Kosmicznej (“Bycze Jaja”), ul. 3 Maja (dawna fosa);
Pomnik Pamięci Żołnierzy Armii Radzieckiej, Cmentarz Wojenny Żołnierzy Armii Radzieckiej;
Kamień Pamięci Pokoleń, “Park Klonowy”
Miejsca Pamięci Narodowej
Pomnik Kombatantów RP, skwer Kombatantów II Wojny Światowej;
Pomnik Pomnik Golgota Wschodu i Katastrofy Smoleńskiej, plac Książąt Śląskich;
Tablica pamięci Antoniego Cieszyńskiego, Apteka pod Orłem, Rynek 11;
Tablica katyńska, Tablica upamiętniająca ofiary UPA (Ukraińskiej Powstańczej Armii), Tablica upamiętniająca Witolda Pileckiego, Tablica upamiętniająca powstanie styczniowe, wewnątrz bazyliki św. Jana Apostoła, ul. Łużyckiej 4;
Tablica pamiątkowa na budynku byłego Urzędu Bezpieczeństwa (1945-1956), gdzie torturowano i represjonowano „wrogów” Polski Ludowej, ul. 11 Listopada 4;
Tablica, w hołdzie żołnierzom AK, obok głównego wejścia do kościoła pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, ul. Wileńska 4
Klimat (1979-2013)
Średnie miesięczne ciśnienie atmosferyczne waha się od 1014,5 hPa (IV) do 1018,7 hPa (I), największy zanotowany wzrost ciśnienia 24 hPa, największy spadek 29 hPa.
Średnia roczna prędkość wiatru wynosi 3,9 m/s. Najmniejsze średnie zachmurzenie osiąga 47% (VIII), największe 74% (XII), średnie roczne 60%.
Średnia roczna temperatura powietrza osiąga +8,9 °C. W przebiegu rocznym najchłodniejszy jest styczeń (–0,9 °C), najcieplejszy lipiec (+18,8 °C). Najwyższą maksymalną temperaturę zanotowano 10 sierpnia 1992 (+37,4 °C), najniższą temperaturę minimalną 14 stycznia 1987 (–28,8 °C).
Absolutna amplituda temperatury powietrza osiągnęła 66,2 °C. W ciągu roku występuje 45 dni gorących, czyli takich, w których maksymalna temperatura przekracza 25 °C, z czego 7 to dni upalne z temperaturą powyżej 30 °C; czasami zdarzają się w Oleśnicy dni bardzo upalne, podczas których maksymalna temperatura przekracza 35 °C. Najdłuższe fale upałów nad miastem wystąpiły:
6–11 VIII 1992 r. (6 dni)
23 VII – 2 VIII 1994 r. (11 dni)
18–28 VII 2006 r. (11 dni)
10–17 VII 2010 r. (8 dni)
Najwięcej dni upalnych (z temperaturą maksymalną powyżej 30 °C) zanotowano w 1994 i 2006 r. – po aż 21 dni, z czego 17 w lipcu 2006. Latem występują bardzo rzadko tzw. tropikalne noce, kiedy temperatura minimalna nie spada poniżej 20 °C. Zdarzają się one na przełomie lipca i sierpnia. Najwyższą minimalną temperaturę w Oleśnicy zanotowano 29 VII 2013 r. i było to 21,3 °C.
Dni mroźnych, z ujemną temperaturą maksymalną (poniżej 0 °C) jest w Oleśnicy tylko 26 rocznie. Średnia roczna suma opadu wynosi 495 mm.
Największe średnie miesięczne sumy opadu 78 mm (VII), najmniejsze 23 mm (II). Notowanych jest średnio 103 dni z opadem w roku (z maksimum w lecie).
Parki i tereny zielone
Park nad Stawami
Park Klonowy
Park Kolejarzy Oleśnickich
Park Mikołaja Kopernika
Park Książąt Oleśnickich
Park Henryka Sienkiewicza
Demografia
Oleśnica jest drugim, po stolicy Dolnego Śląska, największym miastem aglomeracji wrocławskiej. W opublikowanych przez GUS danych z 31.12.2015 roku w mieście populacja wyniosła 37.450 mieszkańców, w tym: 19.625 kobiet i 17.825 mężczyzn. W badanym roku przyrost naturalny wyniósł -12 (urodzenia żywe 340, zgony ogólem 352, w tym niemowląt 0).
Najwyższą liczę ludności Oleśnicy odnotowano w 1996 roku (39.021). Aktualnie miasto odnotowuje od dekady wzrost ludności.
Dzielnice, powierzchnia
Oficjalnie Miasto Oleśnica nie posiada usankcjonowanego prawnie podziału terytorialnego na dzielnice czy osiedla. Aktualnie używane nazwy są wynikiem przyłączenia w granice administracyjne pobliskich wsi bądź funkcjonują na zasadzie zwyczajowo przyjętych określeń: Centrum (Stare Miasto), Serbinów, Lucień (do 1945 Leuchten), Osiedle Lucień, Spalice, Wądoły, Rataje (Stare, Nowe) oraz Zielone Ogrody.
Według danych z roku 2008 ogólna powierzchnia gruntów to 2096 hektarów, w tym:
grunty orne 1107 ha
łąki i pastwiska 160 ha
Miasto stanowi 2% powierzchni powiatu.
Transport drogowy
Przez Oleśnicę przebiega: jedna droga krajowa i dwie wojewódzkie oraz obwodnica w standardzie drogi ekspresowej:
S8E67 (Ekspresowa Obwodnica Oleśnicy)
Komunikację miejską w Oleśnicy na zlecenie Urzędu Miasta obsługuje firma Polbus-PKS. Są to trzy linie komunikacji miejskiej.
1 - Lucień Osiedle - dworzec kolejowy - dworzec autobusowy - Spalice (ośrodek zdrowia) - Kopernika (pętla)
2 - Stacja Rataje - dworzec autobusowy - Ludwikowska (pętla) - Lucień Osiedle - Wądoły - dworzec kolejowy - Lwowska US - Zakłady Zbożowe - Ogródki PZZ
3 - Dworzec kolejowy - pl. Zwycięstwa - dworzec autobusowy - Wojska Polskiego - Jednostka wojskowa - Wileńska Cmentarz - Wileńska Ogródki działkowe
Miasto posiada duży dworzec autobusowy z dziewięcioma zadaszonymi stanowiskami odjazdowymi i dogodne połączenia z głównymi miastami w Polsce.
Autobusy podmiejskie linii 504 (514, 554) do sąsiedniego Wrocławia kursują tu średnio co 15-25 minut.
Przebieg linii 504,514,554 na terenie Oleśnicy:
504, 504 NOC - z/do Wileńska (Jednostka Wojskowa) - Wojska Polskiego I/II - Klonowa - Lwowska US - pl. Zwycięstwa - dworzec autobusowy - Wrocławska (bank) - Borowa - Długołęka - Wrocław Centralny
504bis - Reja (pętla) - Moniuszki (Gazownia) - Moniuszki (kładka PKP) - Daszyńskiego - Ks. Sudoła -> Lwowska US - dalej po trasie linii 504
514 - linia z/do Ostrowina (Szpital) kursuje tak jak linia 504 z pominięciem ul. Wileńskiej (Jednostka wojskowa)
554 - dworzec autobusowy - pl. Zwycięstwa - Kilińskiego (Poczta Główna) - 3-go Maja (Młyn) - Ludwikowska (pętla) - Bystre - Piszkawa - Brzezia Łąka Kiełczów - Wrocław Centralny
Oprócz tego kursują linie podmiejskie obsługiwane przez Polbus - PKS docierające do pobliskich miejscowości.
4 - Oleśnica - Boguszyce - Sosnówka - Twardogóra pl. Targowy - Goszcz
5 - Oleśnica - Solniki Wielkie - Bierutów ul. Przyjaciół Żołnierza
8 - Oleśnica - Dobroszyce - Łuczyna - Zawonia - Trzebnica Ks. Bochenka
14 - Oleśnica - Poniatowice - Ostrowina (Szpital)
15 - Oleśnica - Wabienice - Jemielna - Bierutów - Paczków
18 - Oleśnica - Dobroszyce - Malerzów
20 - Oleśnica - Bystre - Ligota Mała
25 - Oleśnica - Bystre - Smolna - Zbytowa - Bierutów ul. Przyjaciół Żołnierza
44 - Oleśnica - Brzezinka (las)
54 - Oleśnica - Sokołowice - Brzezinka (las)
74 - Oleśnica - Dobrzeń - Dobroszów
88 - Oleśnica - Dobroszyce - Siekierowice -Węgrów - Jenkowice - Oleśnica
90 - Oleśnica - Nieciszów (pętla)
Transport kolejowy
W Oleśnicy znajdują się dwie stacje kolejowe: Oleśnica Główna i Oleśnica Rataje. Jest to duży węzeł kolejowy, krzyżują się tu linie z Wrocławia, Ostrowa Wielkopolskiego, Łodzi Kaliskiej, Warszawy, Krotoszyna, Poznania, Koszalina i z Katowic przez Lubliniec, Kluczbork.
Przez Oleśnicę przebiegają następujące linie kolejowe:
143 Kalety - Wrocław Mikołajów
181 Herby Nowe – Oleśnica
281 Oleśnica - Chojnice
Linia 143 wykorzystywana jest również w ramach ruchu pasażerskiego Wrocławskej Kolei Aglomeracyjnej i jest obsługiwana przez PolRegio (dawne Przewozy Regionalne).
Jeszcze w latach siedemdziesiątych XX w. na stacji Oleśnica Rataje można było rozpocząć podróż ekspresem. Po blisko 40 latach kursowania odjechał z Oleśnicy Rataje ostatni pociąg międzynarodowy „Bohemia”, łączący stolice Polski i Czech. Dwa lata wcześniej zakończył tu kursowanie pociąg relacji Warszawa – Drezno.
Transport lotniczy
Na wschód od miasta istnieje dawne lotnisko wojskowe. Obecnie planuje się użycia lotniska jako ośrodek lotniczo-badawczy Politechniki Wrocławskiej. Do 2020 roku zostanie oddana do użytku wschodnia obwodnica miasta, łącząca drogę ekspresową S8 z drogą wojewódzką nr 451.
Placówki oświatowe
Szkoły oraz instytucje oświatowe w Oleśnicy:
Przedszkola - Przedszkole nr 1, 3, 4, 6 i siedem przedszkoli niepublicznych;
Szkoły podstawowe - SP nr 2 im. Jana Kilińskiego, SP nr 4 im. prof. Romana Podoskiego, SP nr 6 z Oddziałami Integracyjnymi im. Janusza Korczaka, SP nr 7 im. Jana Pawła II, SP nr 8 im. Noblistów Polskich, Katolicka Szkoła Podstawowa im. Jana Apostoła i Ewangelisty (niepubliczna);
Gimnazja - Gim. Gimnazjum nr 1 im. Książąt Oleśnickich, Gim. nr 2 im. Armii Krajowej, Gim. nr 3 im. Podróżników i Odkrywców Polskich, Gimnazjum Gminy Oleśnica im. Szarych Szeregów, Centrum Kształcenia i Wychowania;
Licea ogólnokształcące - I Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego, II Liceum Ogólnokształcące im. ks. Jana Twardowskiego, ZSP im. Marii Skłodowskiej-Curie - Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych, Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych, "EUROCONSULTING" Centrum Kształcenia Dorosłych Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych;
Technika - Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Marii Skłodowskiej-Curie - Technikum;
Zasadnicze szkoły zawodowe - Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Marii Skłodowskiej-Curie, Centrum Kształcenia i Wychowania;
Szkoły policealne - Policealne Studium Zawodowe “ALFA”, "EUROCONSULTING" Polsko-Niemieckie Centrum Edukacji Biznesu. Szkoła Policealna dla Dorosłych, Policealne Studium Zawodowe dla Dorosłych;
Szkoły specjalne - Zespół Placówek Specjalnych - Przedszkole Specjalne nr 5, Szkoła Podstawowa Nr 5, Gimnazjum Nr 4 Specjalne, Zasadnicza Szkoła Zawodowa Nr 2 Specjalna, Specjalna Szkoła Przysposabiająca do Pracy, Specjalny Ośrodek Szkolno Wychowawczy im. Sybiraków, Ośrodek Rewalidacyjno-Wychowawczy
Inne instytucje
W Oleśnicy działa także Powiatowa Placówka Opiekuńczo-Wychowawcza Nr 4.
Kultura
Imprezy kulturalne:
Dni Oleśnicy – Święto Miasta Wież i Róż (przełom maja-czerwca każdego roku)
Dni Europy (wrzesień każdego roku)
Oleśnicki Festiwal Cyrkowo-Artystyczny OFCA (sierpień każdego roku)
Agrafka Jam (festiwal hip-hopowy) (sierpień każdego roku)
Oleśnica Rock Festival
Religia
Na terenie miasta działalność religijną prowadzą następujące kościoły i wspólnoty wyznaniowe:
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Jana Apostoła i Ewangelisty
Parafia Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia
Parafia Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej
Zgromadzenie Ss. Świętego Feliksa z Kantalicjo
Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego
Parafia Trójcy Świętej
Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Parafia Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy
Kościół Ewangelicko-Augsburski
Filiał w Oleśnicy
Kościół Zielonoświątkowy
Zbór w Oleśnicy, ul. Łużycka 22 (dawny Kościół Zbawiciela i Stara Synagoga)
Świadkowie Jehowy
3 zbory w Oleśnicy; Sala Królestwa, ul. Stolarska 3b
Oleśnica jako garnizon wojskowy
Jednostki stacjonujące po 1945 (rozwiązane):
51. zapasowy batalion specjalistów lotniczo-technicznych
Techniczna Oficerska Szkoła Wojsk Lotniczych w Oleśnicy
19 Samodzielny Batalion Rozpoznawczy
1 Szkolny Pułk Samochodowy
Wojskowy Ośrodek Szkolenia Spadochronowego (WOSSpad)
KBW Oleśnica
Jednostki stacjonujące po 1945:
Techniczna Oficerska Szkoła Wojsk Lotniczych
Centralny Ośrodek Szkolenia Specjalistów Technicznych Wojsk Lotniczych
Centrum Szkolenia Inżynieryjno-Lotniczego
Szkoła Chorążych Personelu Technicznego Wojsk Lotniczych
Jednostki stacjonujące w Garnizonie Oleśnica od 2004 roku:
2 kompania regulacji ruchu od 01.04.2005r.
3 kompania regulacji ruchu (przeniesiona w 2011 r. do Niska)
82 batalion ewakuacji sprzętu
10 Rejonowe Warsztaty Techniczne
3 Wojskowy Ośrodek Metrologii
Wojskowa Administracja Koszar nr 1
Archiwum Wojskowe w Oleśnicy
Garnizonowy Węzeł Łączności w Oleśnicy
Centrum Koordynacji Ruchu Wojsk na Teatrze Oleśnica
Sport
W mieście przy ul. Brzozowej znajduje się stadion miejski z dwoma boiskami do gry w piłkę nożną i bieżnią lekkoatletyczną oraz zabytkową trybuną krytą z 1936 r. Przy ul. Spacerowej znajduje się nowo wybudowany kompleks sportowo-rekreacyjny, a przy ul. Kochanowskiego nowoczesna hala sportowa wraz z boiskami zewnętrznymi. Bazę sportową uzupełniają trzy boiska „Orlik”.
Kluby sportowe
Miejski Klub Sportowy Pogoń Oleśnica (wielosekcyjny: piłka nożna – liga okręgowa, piłki ręczna – II liga, brydż – III liga, szachy – III liga) – istnieje od 12 maja 1945 roku. Piłkarze przez kilkanaście sezonów występowali w III lidze. W sezonie 1993/1994 klub uplasował się w niej na pierwszym miejscu i wywalczył awans do II ligi. Zajął w niej 18. Miejsce. W 1996 dotarł do półfinału pucharu Polski, w którym przegrał 0:3 z Ruchem Chorzów;
Akademia Piłkarska Oleśnica
Miejski Klub Pływacki „Atol” Oleśnica
Klub Pływacki „Torpeda” Oleśnica
Stowarzyszenie Piłki Ręcznej Oleśnica
Oleśnicki Klub Hokejowy „Orły” Oleśnica
Integracyjne Stowarzyszenie Rozwoju Sportu MOKiS „Siatkarz” Oleśnica
Powiatowy Integracyjny Klub Sportowy „Orzeł” Oleśnica z wychowankiem, ostatnim medalistą olimpijskim w boksie z Barcelony Wojciechem Bartnikiem
Klub Taekwon-do Ge-Baek
Klub Sportowy „Dosan”
Klub Sportowy AJDE Oleśnica – klub tenisa stołowego
Judo „Tigers” Oleśnica
Yureco Bike Team Oleśnica
Międzyszkolny Integracyjny Klub Sportowy „Junior”
Oleśnicki Klub Modelarski
Oleśnickie Stowarzyszenie Sportowe
Oleśnickie Towarzystwo Tenisowe „Smecz”
Powiatowy Integracyjny Klub Sportowy „Orzeł
Wojskowy Klub Sportowy „Oleśniczanka”, prowadzony przez Wiesława Kiryka, którego zawodnicy byli olimpijczykami (Bogusław Mamiński – Moskwa 1980, Leszek Bebło – Barcelona 1992 i Atlanta 1996, Grzegorz Gajdus – Atlanta 1996 i Ateny 2004, Jan Zakrzewski – Ateny 2004), kilkudziesięciu zawodników klubu było reprezentantami Polski na Mistrzostwa Świata i Europy w Lekkiej Atletyce, zawodnicy tego klubu zdobyli łącznie 290 medali Mistrzostw Polski, w tym 107 złotych, klubu dwukrotnie organizował w Oleśnicy Mistrzostwa Polski w Biegach Przełajowych Seniorów
Wojskowy Klub Spadochronowy „Skrzydło”
Wojskowe Koło PTTK nr 20
Oleśnickie Stowarzyszenie Modelarzy RC
Klub Koszykarski Oleśnica
Źródło treści i historia autorów: Wikipedia. Tekst skrócono i uporządkowano.
Tworzenie stron internetowych – Oleśnica
Chcesz przedstawić ofertę klientom z miejscowości Oleśnica? Pomagamy uporządkować treść i zaprojektować ścieżkę od zapoznania się z usługą do kontaktu.
Witryna z rezerwacją lub zapytaniem
Strona może pokazywać zakres usług, sposób umawiania terminów i informacje potrzebne przed wizytą. Formularz dopasowujemy do tego, czy firma przyjmuje rezerwacje, czy najpierw odpowiada na zapytania.
Strona firmowa z czytelną ofertą
Porządkujemy usługi w osobnych podstronach, opisujemy zakres prac i umieszczamy dane kontaktowe tam, gdzie klient ich szuka. Formularz zapytania może zbierać informacje potrzebne do przygotowania wyceny.