Wejherowo – informacje o miejscowości
Wejherowo (kaszb. Wejrowò lub Nowé Miasto, niem. Neustadt in Westpreußen) – miasto w województwie pomorskim, położone na pograniczu Pojezierza Kaszubskiego i Pradoliny Redy–Łeby, nad rzeką Redą. Stanowi element Małego Trójmiasta Kaszubskiego, jest również częścią aglomeracji gdańskiej. Siedziba powiatu wejherowskiego i gminy Wejherowo. W latach 1975–1998 w województwie gdańskim. Wchodzi w skład Komunalnego Związku Gmin „Dolina Redy i Chylonki” oraz Doliny Logistycznej.
Wydany w 1880 r. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego uznaje miasto Wejherowo za stolicę Kaszub.
Miasto ma 50 310 mieszkańców (30 czerwca 2014).
Struktura powierzchni
Wejherowo ma obszar 25,65 km² (2002), w tym:
użytki rolne: 20%
użytki leśne: 47%
Miasto zajmuje 2% powierzchni powiatu.
Historia
Wejherowo – założone w 1643 przez polskiego wojewodę Jakuba Wejhera – prawa miejskie uzyskało w 1650. Początkowo nazywane też było Wejherowską Wolą i Nowym Miastem (w odróżnieniu od „starego miasta” – czyli Pucka), potoczną nazwą niemiecką była w tym okresie Weihersfrey. Po 1676 przeszło na własność lokalnych rodzin magnackich (przez pewien czas należało także do Sobieskich).
W wyniku I rozbioru Polski (1772) włączono je do Prus pod nazwą Neustadt. W 1818 zostało miastem powiatowym w rejencji gdańskiej (Prusy Zachodnie), stając się też siedzibą okręgu kościelnego Ewangelickiego Kościoła Unii Staropruskiej, po przyłączeniu do Polski przemianowanego na superintendenturę (diecezję) wejherowską Ewangelickiego Kościoła Unijnego, która istniała do 1945. W 1870 wybudowano połączenie kolejowe z Gdańskiem i Słupskiem. W owym czasie miasto zamieszkane było w większości przez Niemców i Kaszubów. Na przełomie XIX i XX wieku intensywnie rozwijało się gospodarczo.
W 1920 wróciło do Polski (mimo protestów części lokalnej ludności). W 1927 r. stało się siedzibą powiatu morskiego w województwie pomorskim (który obejmował dotychczasowy powiat pucki oraz powiat wejherowski bez Gdyni). Struktura demograficzna zaczęła się powoli zmieniać na korzyść Polaków. W dwudziestoleciu międzywojennym Wejherowo było jednym z głównych ośrodków regionalizmu (postulowano autonomizację regionu Pomorza w ramach państwa polskiego).
We wrześniu 1939 Wejherowo zajęte przez Niemców powtórnie przemianowano na Neustadt in Westpreußen. Zasłużony burmistrz Teodor Bolduan został natychmiast aresztowany i rozstrzelany. Krótko po zakończeniu działań wojennych miasto odwiedził gauleiter Pomorza Albert Forster, który publicznie groził antyniemiecko nastawionym mieszkańcom Wejherowa. W okresie okupacji działała konspiracyjna organizacja TOW „Gryf Pomorski”. Na przełomie 1939 i 1940 Niemcy rozstrzelali w lasach piaśnickich 12–14 tys. ludzi, w tym wielu wejherowian. 12 marca 1945 miasto zostało wyzwolone przez jednostki 1 armii pancernej gwardii i 19 armii 2 Frontu Białoruskiego oraz oddziały 2 i 3 baonu czołgów 1 Brygady Pancernej Wojska Polskiego im. Bohaterów Westerplatte. Ku ich pamięci ustawiono w maju 1970 roku Pomnik - czołg zwycięstwa przy ul. Ofiar Piaśnicy.
W 1975 Wejherowo utraciło status powiatu, by w 1999 go odzyskać (w ramach województwa pomorskiego). W latach 2006–2008 przeprowadzono pierwszą od czasów powstania gruntowną renowację zabytkowego kompleksu Kalwarii Wejherowskiej. Od 2003, przeciwnie do większości miast w Polsce, liczba mieszkańców Wejherowa systematycznie rośnie, w 2011 przekroczyła 50 tysięcy.
VII – IX w. – osada słowiańska i gród na Górze Zamkowej
1. połowa XIV w. – pierwsze udokumentowane wzmianki o osadach Nanice i Śmiechowo (dzisiejsze dzielnice Wejherowa)
1576 – w posiadaniu starosty puckiego Ernesta Wejhera
1643 – lokacja osady zwanej Wejherowską Wolą na gruntach wsi Śmiechowo (obecnie dzielnica miasta)
1644 – fundacja kościoła św. Trójcy przez Jakuba Wejhera
1649–1655 – budowa Kalwarii Wejherowskiej, ufundowanej przez Jakuba Wejhera i jego krewnych
1650 – Wejherowska Wola otrzymała prawa miejskie chełmińskie od króla Jana II Kazimierza Wazy
1676 – miasto odkupił książę M.K. Radziwiłł
1685 – własność Jana III Sobieskiego
1772 – miasto pod zaborem pruskim, przemianowane na Neustadt in Westpreußen
1796 – miasto kupił hrabia Keyserlingk
1870 – uzyskanie połączenia kolejowego z Gdańskiem i Koszalinem
1920 – po 148 latach miasto wraca do Polski
7–8 IX 1939 – w pobliżu Wejherowa ciężkie walki obronne toczył 1 Morski Pułk Strzelców
1939–1945 – miasto zaanektowane przez III Rzeszę, powtórnie przemianowane na Neustadt in Westpreußen
12 III 1945 – opanowanie miasta przez wojska radzieckie i polskie, wyzwolenie spod okupacji niemieckiej i przywrócenie w granice powojenne Polski
1975 – utracenie statusu miasta powiatowego w wyniku reformy administracyjnej
1999 – przywrócenie siedziby powiatu w wyniku kolejnej reformy administracyjnej, Wejherowo w województwie pomorskim
Przynależność państwowa
Wejherowo będąc dawniej miastem pogranicza polsko-niemieckiego kilkukrotnie zmieniało przynależność państwową. Doświadczyło także okupacji szwedzkiej w czasie Potopu Szwedzkiego oraz francuskiej w trakcie Wojen Napoleońskich.
1643–1772 – Rzeczpospolita Obojga Narodów
1772–1871 – Królestwo Prus
1871–1920 – Cesarstwo Niemieckie
1920–1939 – Rzeczpospolita Polska
1939–1945 – Rzesza Wielkoniemiecka
1945–1989 – Polska Rzeczpospolita Ludowa
1989– dziś – Rzeczpospolita Polska
Burmistrzowie, naczelnicy i prezydenci:
Augustyn Dybowski, 1919–1920
Alfons Chmielewski, 1920–1921
Jan Bieliński, 1921–1922
Władysław Kruczyński, 1922–1928
Stanisław Gąsowski, 1928–1929
Karol Biliński, 1929–1932
Jan Owiński, 1932–1933
Teodor Bolduan, 1933–1939
Karl Nitschke, 1939–1944
Gustav Bamberger (?), 1944–1945
Bernard Szczęsny, 1945–1949
Władysław Szutta, 1949–1981
Zbigniew Pranga, 1982–1990
Jerzy Budnik, 1990–1998
Krzysztof Hildebrandt, od 1998 roku
Demografia
Dane z 30 czerwca 2008:
Piramida wieku mieszkańców Wejherowa w 2014 roku.
Klimat
Położenie blisko Bałtyku sprawia, że Wejherowo znajduje się pod wpływem klimatu morskiego. Klimat kontynentalny ma znacznie mniejsze oddziaływanie niż w innych regionach kraju. Najcieplejszym miesiącem jest lipiec, w którym średnia temperatura waha się od +13 °C do +22 °C. Najzimniejszy jest styczeń (temperatura waha się wówczas od −6 °C do 1 °C). Średnia roczna temperatura wynosi ok. +7 °C. Średnia roczna suma opadów wynosi 660 mm. Najbardziej deszczowym miesiącem jest sierpień (90 mm), najmniej opadów przypada na marzec (20 mm).
Współpraca
Miasta partnerskie Rouen (Francja) Tyresö (Szwecja) Święciany (Litwa) Postawy (Białoruś)
Miasta zaprzyjaźnione Stanisławów (Ukraina) Trutnov (Czechy) Chełmno (Polska)
Miasta stowarzyszone Reda (w ramach Małego Trójmiasta Kaszubskiego) Rumia (w ramach Małego Trójmiasta Kaszubskiego)
Zabytki i interesujące miejsca
Kalwaria Wejherowska ufundowana przez wojewodę Wejhera w latach 1649–59, składająca się z 26 barokowych, rokokowych i neogotyckich kaplic fundacji rodu Wejherów
Pałac Keyserlingków i Przebendowskich (obecnie siedziba Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej, wpisanego do Państwowego Rejestru Muzeów)
Kościół św. Trójcy z 1755 fundacji Jana Przebendowskiego, na miejscu dawniejszego kościoła z 1644 – obecnie kolegiata
poewangelicki, neogotycki Kościół św. Stanisława Kostki z 1908, z pięcioma wieżami
konwikt św. Leona z 1872 zbudowany przez mieszkańców miasta dla reformatów pozbawionych dawnego klasztoru przez władze pruskie
barokowy Kościół i klasztor Franciszkanów w Wejherowie z 1650 ufundowany dla franciszkanów przez Jakuba Wejhera
krypty rodziny Wejherów i Przebendowskich (w podziemiach klasztoru)
obraz Matki Bożej Wejherowskiej, znajdujący się w kościele klasztornym – ukoronowany przez Jana Pawła II podczas mszy na sopockim hipodromie
Plac Jakuba Wejhera (rynek) z pomnikiem założyciela miasta Jakuba Wejhera
ulica Jana III Sobieskiego – deptak miejski, wytyczony w 1643
ratusz miejski (z udostępnionymi makietami zabytkowego centrum Wejherowa oraz Kalwarii Wejherowskiej)
szachulcowy szpitalik-przytułek z XVII w.
eklektyczne kamienice z przełomu XIX / XX w.
gmach gimnazjum z 1866
budynek sądu z 1880
stary cmentarz
park miejski im. Aleksandra Majkowskiego (z XVIII w.)
młyn wodny nad rzeką Cedron z XVII w. (przebudowany po pożarze w 1920)
budynek dawnego Zespołu Szkół Elektrycznych
budynki dawnego Szpitala Psychiatrycznego (obecnie szkoły specjalne oraz jednostka wojskowa)
budynek dworca kolejowego
budynek poczty
budynek Starostwa Powiatowego
Villa Musica
Dom Młynarza (obecnie budynek mieszkalny)
W okolicy
Piaśnica, k. Wejherowa – miejsce straceń 12 tysięcy Kaszubów, Polaków i Niemców, z grobem bł. Alicji Kotowskiej, zmartwychwstanki
Trójmiejski Park Krajobrazowy – rezerwat leśny Gałęźna Góra
Puszcza Darżlubska z dwoma szlakami znakowanymi i ścieżką przyrodniczo-leśną
Groty Mechowskie – jaskinia pseudokrasowa w Mechowie, na skraju Puszczy Darżlubskiej
Jezioro Żarnowieckie w rynnie polodowcowej
rzeka Reda płynąca w plejstoceńskiej pradolinie Reda–Łeba
w leśnictwie Lisewo Diabelski Kamień – duży głaz narzutowy, gnejs o obwodzie 20 m
rezerwat torfowiskowy Lewice (tzw. Bagno Biała)
Szlaki turystyczne
„Szlak Wejherowski” – wiedzie przez Trójmiejski Park Krajobrazowy. Rozpoczyna się w Wejherowie i prowadzi przez Wyspowo, Borowo, Wygodę, Bieszkowice (w tym Piekiełko), Gdynię do Sopotu Kamiennego Potoku. Szlak ma długość 55 km. Na odcinku od Bieszkowic do Wejherowa można poznać kilka jezior m.in. Zawiat, Bieszkowice, Wygoda, Rąbówka i Borowo. Od października 2007 r. szlak prowadzi przez Rezerwat przyrody Cisowa w Gdyni; mija trzy inne rezerwaty: Kacze Łęgi, Łęg nad Swelinią i Pełcznicę.
„Szlak Puszczy Darżlubskiej” – biegnie zachodnią częścią Puszczy Darżlubskiej. Trasa rozpoczyna się przy dworcu kolejowym w Wejherowie, prowadzi w kierunku leśniczówki Miga. Następnie do Piaśnicy, Jeziora Dobrego, skrajem lasu przez Sobieńczyce do Żarnowca i Krokowej. Szlak jest dostępny dla rowerzystów.
„Szlak Zagórskiej Strugi” o długości 56 km – wiedzie z Gdyni Wzgórza św. Maksymiliana przez Piekiełko i Rumię do Wejherowa. Szlak biegnie głównie lasami, krawędzią Wysoczyzny Gdańskiej, mocno porozcinanej dolinami, mijając wiele pomników przyrody (drzew, głazów narzutowych). Trasa zaczyna się i kończy w dwóch największych dolinach – dolinie Zagórskiej Strugi i dolinie Cedronu. Na trasie można zwiedzić 17 z 26 kaplic Kalwarii Wejherowskiej.
„Krawędzią Kępy Puckiej” – trasa liczy 33,2 km i biegnie z Pucka przez Rzucewo, Osłonino, Mrzezino, Rekowo i dalej wchodzi w lasy wejherowskie.
Kultura
Wejherowo na przestrzeni wieków stanowiło silny ośrodek kultury polskiej, opierając się skutecznie akcji germanizacyjnej (działalność koła filomatów „Wiec” oraz S. Marońskiego, J. Łęgowskiego, L. Jakowickiego; koła śpiewacze i teatry amatorskie). Po 1920 miasto było także ważnym ośrodkiem regionalizmu kaszubskiego – wydawana była w nim Gazeta Kaszubska, ukazujące się najpierw jako dwutygodnik, a później tygodnik czasopismo Klëka, przekształcone w 1939 w Tygodnik Wielkiego Pomorza oraz Świt.
Wejherowo jest siedzibą Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej, które gromadzi zabytki piśmiennictwa kaszubsko-pomorskiego, a także organizuje wernisaże i wystawy. Inne muzeum, w którym zapoznać się można z dziejami rodu Wejherów oraz z działalnością wejherowskich franciszkanów, zlokalizowane jest w podziemiach klasztoru.
W nowoczesnym gmachu Filharmonii Kaszubskiej funkcjonuje Wejherowskie Centrum Kultury, które – podobnie jak Ognisko Pracy Pozaszkolnej – prowadzi liczne sekcje i koła zainteresowań, a także zajmuje się edukacją kulturalną, organizuje duże imprezy o charakterze masowym oraz koordynuje działania kulturalne w mieście i regionie. Przy Wejherowskim Centrum Kultury działa też kino studyjne, które powstało po zamknięciu kina „Świt” pod koniec XX wieku, oraz duża sala teatralno-koncertowo-kinowa (występowali na niej m.in.: Budka Suflera, Grupa MoCarta, Raz, dwa, trzy, Aga Zaryan, Anna Maria Jopek, Hanna Banaszak, Edyta Geppert, Renata Przemyk, Grzegorz Turnau, Nigel Kennedy).
W Wejherowie mieści się Miejska (do niedawna Powiatowa i Miejska) Biblioteka Publiczna im. Aleksandra Majkowskiego (od lat organizująca, wraz z władzami miasta, literacki konkurs „Powiew Weny”); działa kilka chórów, m.in. chór męski Harmonia oraz odnoszący sukcesy w kraju i w Europie chór mieszany Cantores Veiherovienses. Funkcjonują również lokalne media, w tym telewizja – Twoja Telewizja Morska i Telewizja Wejherowo, Radio Norda FM, lokalna prasa – Gryf Wejherowski, Panorama Powiatu Wejherowskiego, Express Powiatu Wejherowskiego, Puls Wejherowa oraz lokalne serwisy internetowe.
Cykliczne imprezy kulturalno-rozrywkowe w Wejherowie
Open Air Rock Festival
Ogólnopolski Festiwal Pieśni o Morzu
Verba Sacra – Modlitwy Katedr Polskich
Imprezy z cyklu African Battle: Reggae & Dub vs. Old Skul Funk & Afrobeat
Spotkania z Muzyką Kaszub w pałacu-muzeum
Jarmark Wejherowski
Dzień Jakuba
Festyn Wakacyjny
koncerty organowe w wejherowskiej kolegiacie
kameralne koncerty wigilijne w wejherowskiej kolegiacie
letnie koncerty w parku i na rynku
poetyckie wieczory literackie i muzyczne w kawiarni-galerii „Insula”
występy alternatywnych zespołów muzycznych w undergroundowym klubie „Fantomas”
Rekonstrukcja Historyczna w Wejherowie, czyli jak to na Pomorzu zdrajcy ze Szwedem próbowali się bratać.
Sport i rekreacja
Najważniejsze obiekty sportowe w Wejherowie
Wejherowskie Korty Tenisowe
Stadion WKS „Gryf” – Wzgórze Wolności
Sala widowiskowo-sportowa przy Zespole Szkół nr 1
Kryta pływalnia i lodowisko (przy Zespole Szkół nr 3)
Pole golfowe „Sierra Golf Club” (Pętkowice k. Wejherowa)
Kluby sportowe
Wejherowski Klub Sportowy „Gryf” – przez kilka lat jedyna w okolicy drużyna III ligi piłkarskiej
Klub Sportowy „Sprzęgło” Wejherowo
Klub Sportowy „Tytani” Wejherowo (piłka ręczna)
Klub Sportowy UKS „Szóstka”
Klub Sportowy UKS „Ósemka” (koszykówka, Unihokej)
Klub Pływacki UKP „Trójka” Wejherowo
Cykliczne imprezy sportowe w Wejherowie
turniej streetballa na rynku
wyścig rowerów górskich na morenowych wzgórzach
biegi im. Jakuba Wejhera
turnieje piłkarskie
zawody balonowe
Kalwaria wejherowska
Wejherowo jest niekiedy nazywane „duchową stolicą Kaszub” ze względu na znajdujące się w nim liczne obiekty kultu religijnego, w tym sanktuarium pasyjno-maryjne oraz związane z nimi ruchy pielgrzymkowe o wielowiekowej tradycji.
Parafie rzymskokatolickie
Parafia Chrystusa Króla – kościół parafialny Chrystusa Króla, ul. Narutowicza 2
Parafia NMP Królowej Polski – kościół parafialny NMP Królowej Polski, ul. Rybacka 22
Parafia św. Leona Wielkiego – kościół parafialny (poewangelicki) św. Stanisława Kostki, ul. Sobieskiego 235 oraz konwikt Św. Leona Wielkiego, ul. 3 Maja 19
Parafia św. Anny – kościół parafialny Św. Anny, ul. Reformatów 19
Parafia Świętej Trójcy – kościół parafialny Świętej Trójcy (kolegiata Wejherowska), ul. Kościuszki 2 oraz kościół cmentarny Chrystusa Pana Zmartwychwstałego, ul. Ks. Edmunda Roszczynialskiego
Parafia św. Karola Boromeusza - kościół parafialny św. Karola Boromeusza, ul. Gryfa Pomorskiego 51
Wspólnoty innych wyznań
zbór Kościoła Zielonoświątkowego w Wejherowie
placówka duszpasterska Kościoła Chrześcijan Baptystów
trzy zbory Świadków Jehowy z Salami Królestwa.
Cmentarze
Współcześnie istniejące to:
Cmentarz Śmiechowski
Cmentarz Stary
Cmentarz Żołnierzy Radzieckich
Od 2004 działa w mieście stowarzyszenie, mające na celu upamiętnienie dawnych cmentarzy wejherowskich, do których należą:
Cmentarz Choleryczny
Cmentarz Ewangelicki – zlikwidowany (bez ekshumacji ciał) w 1951 przez władze komunistyczne ku oburzeniu mieszkańców miasta; obecnie upamiętniony granitowym głazem
Stary Cmentarz Ewangelicki – przy obecnej ulicy Kościuszki
Cmentarz Zakładu Psychiatrycznego – położony w lesie za jednostką wojskową, zachowało się sporo płyt nagrobnych, a także oryginalny układ ścieżek. W planach jest utworzenie lapidarium
Cmentarz Żołnierzy Niemieckich – zlikwidowany razem z cmentarzem ewangelickim w 1951
Cmentarz Żydowski – zachowały się ślady macew.
Edukacja
Ośrodki edukacyjne w Wejherowie:
Zespół Szkół Nr 1: Szkoła Podstawowa Nr 6 im. Tadeusza Kościuszki i Gimnazjum Nr 2 im. 1 Morskiego Pułku Strzelców;
Zespół Szkół Nr 2 im. Fryderyka Chopina: Szkoła Podstawawa Nr 5 i Gimnazjum Nr 4;
Liceum Niepubliczne Ogólnokształcące dla Dorosłych;
Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr 2 im. Teodora Bolduana: Szkoła Podstawowa Nr 11, Gimnazjum Nr 5 i II Liceum Ogólnokształcące;
Społeczna Szkoła Podstawowa & Gimnazjum Społeczne Nr 1 im. Janusza Korczaka;
Szkoła Podstawowa Nr 9 im. gen. Józefa Wybickiego;
Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Jakuba Wejhera: V Liceum Ogólnokształcące, Technikum Nr 3, Zasadnicza Szkoła Zawodowa Nr 2 i Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych;
I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego;
Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Załogi ORP Orzeł;
Niepubliczna Szkoła Rzemiosła;
Kaszubsko-Pomorska Szkoła Wyższa;
Medyczne Studium Zawodowe im. Z. Kieturakisa;
Państwowa Szkoła Muzyczna I Stopnia im. F. Chopina;
Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im. Janusza Korczaka;
Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Niesłyszących im. Jana Siestrzyńskiego;
Szkoła Muzyczna „Yamaha”.
Komunikacja autobusowa
System komunikacji miejskiej w Wejherowie składa się z 16 miejskich linii autobusowych, organizowanych przez Miejski Zakład Komunikacji w Wejherowie (obsługiwanych przez MZK Wejherowo i Pomorską Komunikację Samochodową) i Zarząd Komunikacji Miejskiej w Gdyni. Z innymi miastami w Polsce Wejherowo ma połączenie dzięki węzłowi drogowemu i kolejowemu. Natomiast do okolicznych miejscowości dotrzeć można autobusami PKS.
Funkcjonują również korporacje taksówkarskie.
Kolej
Przez Wejherowo przebiega linia kolejowa nr 202 (Gdańsk-Stargard). W mieście krzyżują się relacje kolejowe Berlin – Szczecin – Koszalin – Słupsk – Wejherowo – Gdynia oraz, aktualnie nieczynna, Wejherowo – Garczegorze. Z Trójmiastem Wejherowo połączone jest dzięki Szybkiej Kolei Miejskiej, obsługującej dwa przystanki osobowe oraz stację Wejherowo.
W mieście aktualnie znajduje się stacja kolejowa i dwa czynne przystanki osobowe:
Wejherowo – stacja kolejowa wybudowana w 1870 roku.
Wejherowo Nanice – przystanek osobowy, wybudowany w 1950.
Wejherowo Śmiechowo – przystanek oddany do użytku razem z przystankiem Wejherowo Nanice w 1950.
Dawniej znajdował się także przystanek (obecnie bocznica szlakowa) Wejherowo Cementownia oddany do użytku w 1902.
Drogi
W Wejherowie krzyżuje się kilka ważnych dróg:
droga krajowa nr 6: Szczecin – Goleniów – Koszalin – Słupsk – Lębork – Wejherowo – Reda – Gdynia – Gdańsk
droga wojewódzka nr 218: Krokowa – Wejherowo – Chwaszczyno – Gdańsk
droga wojewódzka nr 224: Wejherowo – Szemud – Przodkowo – Kartuzy – Egiertowo – Nowa Karczma – Skarszewy – Godziszewo – Tczew
Transport lotniczy
W 1985 roku otwarto sanitarne lądowisko, położone przy ul. Jagalskiego.
Ok. 17 km na południe od miasta działa prywatne lądowisko Donimierz, a ok. 22 km na północny zachód helikopterowe lądowisko Gniewino.
Źródło treści i historia autorów: Wikipedia. Tekst skrócono i uporządkowano.
Tworzenie stron internetowych – Wejherowo
Dla firm działających na obszarze miejscowości Wejherowo projektujemy witryny dopasowane do sposobu, w jaki klienci zamawiają usługi lub produkty.
Modernizacja istniejącej witryny
Przy przebudowie porządkujemy menu, aktualizujemy prezentację oferty i planujemy przekierowania ze zmienianych adresów. Warto zacząć od podstron, z których klienci najczęściej przechodzą do kontaktu.