Województwo małopolskie

Strony WWW i sklepy internetowe – Wojnicz

Zapytaj o wycenę Zobacz ofertę

Wojnicz – informacje o miejscowości

Wojnicz – miasto w Polsce położone w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Wojnicz, której jest siedzibą. Wchodzi w skład aglomeracji tarnowskiej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.

Położenie

Obszar miasta położony jest na Podgórzu Bocheńskim w Kotlinie Sandomierskiej. Jest to teren zapadliska przedkarpackiego. W niedalekiej odległości od miasta przebiega granica dwóch, wielkich jednostek geologicznych: wspomnianego wyżej zapadliska przedkarpackiego, obejmującego tereny na południe od Wojnicza, oraz nasuniętych na niego, od południa, Karpat fliszowych, reprezentowanych przez Pogórze Wiśnickie. W niektórych regionalizacjach, zachodnia część Wojnicza leży na Wysoczyźnie Wojnickiej. Wysoczyzna ta przylega bezpośrednio do progu Pogórza. Jej wierzchowina niejednostajnie opada w kierunku północnym.

Klimat

Wojnicz znajduje się w klimatycznej strefie umiarkowanego ciepła, o najwyższych temperaturach w lipcu i sierpniu, a najniższych w styczniu i lutym.

średnia roczna temperatura: 8 °C

średnia roczna suma opadów: 700–750 mm

długość okresu wegetacyjnego: 220 dni

Gleby

Występowanie poszczególnych klas gleb na terenie Gminy Wojnicz wyraźnie nawiązuje do litologii skał czwartorzędowych, w mniejszym stopniu skał starszych. W dolinach rzek występują gleby napływowe, zaś na Pogórzu Karpackim i na Wysoczyźnie Wojnickiej przeważają gleby brunatnoziemne, w mniejszym stopniu bielicoziemne. Inne rodzaje gleb występują zdecydowanie rzadziej.

Surowce naturalne

Na obszarze Wojnicza występują surowce naturalne, reprezentujące: surowce energetyczne (gaz ziemny), surowce chemiczne (sole kamienne) oraz surowce skalne (kruszywa naturalne i surowce ceramiczne). Oprócz nich występują inne skały, jak np. karpackie piaskowce, syderyty (rudy żelaza), łupki bitumiczne, torfy, wody mineralne (solanki).

Historia nazwy

Prastara osada targowa i wczesnośredniowieczny gród kasztelański stąd nazwa posiada liczne poświadczenia źródłowe od XIII w., Woynicze w 1217 r., Woyniz w 1224 r., Woynicz w 1239 r., 1259 r., według Kazimierza Rymuta i Stanisława Rosponda nazwa dzierżawcza utworzona za pomocą archaicznego słowiańskiego przyrostka -jь od nazwy osobowej Wojnik. Stanisław Rospond zakładał ewentualność wczesnej formy Wojnice, od nazwiska Wojna, skróconej na Wojnic i odmazurzonej na Wojnicz. W XIV wieku ustanowiono tu specjalnego poborcę cła Florzko senior districtus woinicensis. Dokument z 1374 r. wymienia obok Krakowa jako castra et civitates regni Biecz, Sącz (Sądecz), Wiślicę i Wojnicz. W 1388 r. Władysław Jagiełło potwierdził sprzedaż Tarchowa in terra wojnicensi.

Osadnictwo na terenie obecnego miasta przybierało na sile w VIII-IX w., a w X w. osada wojnicka zmieniła swój charakter i znaczenie przez fakt powstania grodu osadzonego przez wojów państwa plemiennego, a następnie polskiego. Jedna z legend natomiast mówi, że w X w. wojowie księcia Mieszka I, czy też Bolesława Chrobrego, wznieśli tu modrzewiowe grodzisko. Od tychże wojów osada otrzymała nazwę Wojnicz. Inna związana z Wojniczem podaje, że nim powstała nazwa Wojnicz, w tym miejscu był gród składający się z trzech osad, o wspólnej nazwie Trojnik.

Historia

Wojnicz posiadał prawa miejskie w latach 1278-1934, odzyskał je z dniem 1 stycznia 2007 r. 3 października 1655 r. odbyła się tu bitwa.

4000–1700 p.n.e. – przejściowe osadnictwo

1700–700 p.n.e. – trwałe, ale nie ciągłe osadnictwo

700–400 p.n.e. – nietrwałe osadnictwo łużyckie

X wiek – zasiedlenie osady przez wojów drużyny pierwszych władców Polski, wzniesienie wałów grodu

1109 – wzniesienie kościoła pod wezwaniem św. Wawrzyńca, prawdopodobnie z fundacji Bolesława Krzywoustego jako wotum za zwycięstwo pod Nakłem

XII wiek – powstaje kasztelania wojnicka

XIII wiek – istnienie komory celnej i targu

1239 – powitanie Kingi, córki króla Węgier, Beli IV, przyszłej żony Bolesława Wstydliwego; Wojnicz prawdopodobnie wtedy otrzymał prawa miejskie

1278 – pierwsza wzmianka o Wojniczu jako mieście, usypanie wałów miejskich

1349 – przeniesienie miasta z prawa średzkiego na magdeburskie przez Kazimierza Wielkiego

1379 – pierwsza wzmianka w źródłach o zniszczeniu miasta przez pożar

1381 – potwierdzenie praw miejskich przez Ludwika Węgierskiego, Wojnicz staje się siedzibą powiatu, powstaje szkoła parafialna

13 września 1394 – wizyta królowej Jadwigi

I połowa XV w. – miasto jest miejscem zbiera się na roczki sądu ziemskiego

1427 – zatwierdzenie przywilejów mieszczan przez Władysława Jagiełłę

1465 – wyniesienie probostwa do godności prepozytury, powstanie szkoły kolegiackiej, wzniesienie parafialnego kościoła św. Wawrzyńca w stylu gotyckim

1485 – zniszczenie miasta przez drugi pożar

1503 – uchwalenie na sejmiku Laudum Wojnickiego Ziemi Krakowskiej dotyczącego pospolitego ruszenia

1527 – wydanie zezwolenia przez Zygmunta Starego na budowę pierwszego mostu na Dunajcu przez mieszczan

1530 – założenie Cechu Wielkiego za zgodą Zygmunta Starego

1575 – po raz pierwszy potwierdzony murowany ratusz w rynku, z wieżą, dzwonem i zegarem

3 października 1655 – pomiędzy wojskami polskimi a szwedzkimi zostaje stoczona bitwa pod Wojniczem

19 marca 1657 – wkroczenie do miasta wojsk Rakoczego i jego spalenie

1702 – rajtarzy szwedzcy podpalają miasto z powodu odmowy płacenia kontrybucji Szwedom przez mieszczan

1732 – przywłaszczenie dochodów miasta przez starostę Jakuba Karwowskiego

1739 – powstanie dużego browaru na przedmieściu Zamoście

1751 – utworzenie rozległego archidiakonatu wojnickiego

23 marca 1752 – spłonięcie kolegiaty św. Wawrzyńca

1753 – odbudowa kolegiaty i budowa kaplicy w stylu późnobarokowym

1767 – malowanie fresków rokokowych w kolegiacie przez Jana Neyderfera

1772 – dostanie się pod rządy austriackie w wyniku I rozbioru

1773 – konsekracja kolegiaty przez biskupa krakowskiego Ignacego Kajetana Sołtyka

1800 – Wojnicz staje się siedzibą powiatu wchodzącego w skład cyrkułu bocheńskiego

1831 – zniszczenie miasta i ratuszu przez pożar, budowa pomnika św. Floriana w rynku

1851 – powstanie sądu powiatowego, przekształconego później w grodzki

1856 – budowa Kolei galicyjskiej im. Karola Ludwika, omijającej miasto

1867 – likwidacja powiatu wojnickiego

1895 – pożar miasta

5 listopada 1918 – władze miejskie ogłosiły odzyskanie niepodległości i odrodzenie państwa polskiego

21 października 1928 – wizyta prezydenta Ignacego Mościckiego

1 kwietnia 1935 – utrata praw miejskich

6 września 1939 – wkroczenie wojsk hitlerowskich i okupacja

1942 – masowe aresztowania do obozów koncentracyjnych, eksterminacja Żydów

18 stycznia 1945 – wyzwolenie miasta spod niemieckiej okupacji

1 stycznia 2007 – odzyskanie praw miejskich

18 stycznia 2007 – oficjalne uroczystości związane z odzyskaniem praw miejskich, wizyta premiera Jarosława Kaczyńskiego

9 lipca 2007 – otwarcie obwodnicy w ciągu drogi krajowej nr 94

9 sierpnia 2014 – podniesienia kościoła parafialnego św. Wawrzyńca Męczennika do godności Kolegiaty oraz ogłoszenie powołania do istnienia Kapituły Kolegiackiej przez biskupa Andrzeja Jeża

29 października 2014 – otwarcie obwodnicy miasta w ciągu drogi wojewódzkiej nr 975

13 listopada 2016 - z okazji roku Rządu Prawa i Sprawiedliwości w hali sportowej Zespołu Szkół Licealnych i Technicznych odbyła się konwencja poświęcona rolnictwu - Zgromadzenie Wsi Polskiej, w którym udział wzięli: Premier RP Beata Szydło, były Premier RP i Prezes PiS Jarosław Kaczyński, Wicepremier RP oraz Minister Rozwoju i Minister Finansów Mateusz Morawiecki, Wicepremier RP oraz Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Piotr Gliński, Wicepremier RP oraz Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego Jarosław Gowin, Marszałek Sejmu RP Marek Kuchciński oraz Wicemarszałkowie Ryszard Terlecki i Joachim Brudziński, Marszałek Senatu RP Stanisław Karczewski, a także Ministrowie: Obrony Narodowej Antoni Macierewicz, Spraw Wewnętrznych i Administracji Mariusz Błaszczak, Rolnictwa i Rozwoju Wsi Krzysztof Jurgiel oraz Minister-Członek Rady Ministrów Elżbieta Witek.

Zabytki

Barokowy (z gotyckim prezbiterium) kościół parafialny pw. św. Wawrzyńca (XV w.) z zabytkowym wyposażeniem

Drewniana dzwonnica przy kościele parafialnym (XVI w.)

Drewniany kościół pw. św. Leonarda (wzniesiony lub przebudowany w XVII w.)

Neogotycki pałac Dąmbskich (XIX w.), w którym zgromadzono galerię obrazów oraz bogatą kolekcję rycin, monet i medali. Zbiory Dąbskich w 1903 r. przewieziono do Rzeszowa, gdzie do dzisiaj znajdują się w Muzeum Okręgowym. Biblioteka wojnicka zasiliła natomiast zasoby Biblioteki Jagiellońskiej.

Wały grodziska (X-XI w.) – tzw. „wały kasztelańskie”, rozbudowane w XIII-XV w. częściowo zniszczone w okresie od poł. XVII do końca XIX w.

Plebania z l. 1865 – 1867, neorenesansowa

Kaplica Matki Boskiej Loretańskiej (1905 r.)i dozorcówka przy bramie wjazdowej

Park dworski z 2 poł. XIX w.

Dom – przy Rynek 2, z XVIII/XIX w. piętrowy, murowany

Dom – przy Rynek 3, z XVIII/XIX w. piętrowy, murowany z sienią przejezdna na parterze

Dom – przy Rynek 4, z końca XVIII w. piętrowy, murowany z sienią w przyziemiu

Dom – przy Rynek 11, z XVIII/XIX w. parterowy, murowany z sienią

Dom – przy Jagiellońska 1, z 1 poł. XIX w – dawny zajazd, adaptowany na koszary pod koniec XIX wieku

Pomnik Niepodległości, zwany też Pomnikiem Poległych Wojniczan (1934 r.)

Cmentarz komunalny, założony pod koniec XVIII w., z wieloma zabytkowymi nagrobkami

Cmentarz wojskowy nr 282 przy ul. Loretańskiej obok Kaplicy Matki Boskiej Loretańskiej

Pomniki i tablice

Pomnik Niepodległości w Rynku - wybudowany w 1934 roku dla uczczenia poległych w czasie I wojny światowej. Inicjatorem powstania pomnika był dr Wiktor Łowczowski.

Pomnik św. Floriana - usytuowany w centralnej części Rynku, pochodzi z 1843 r. i upamiętnia pożar miasta w 1831 r.

Pomnik Golgoty Wschodu przy kaplicy na cmentarzu komunalnym, ul. Tarnowska

Głaz z tablicą upamiętniającą miejsce wojnickiego ratusza na Rynku

Tablice św. Kingi i św. Jadwigi umieszczone na ścianie Findrówki przy Rynku 29, upamiętniające wizyty: św. Kingi w 1239 roku oraz królowej Jadwigi 13 listopada 1394 roku

Tablica upamiętniająca początki szkolnictwa w Wojniczu na ścianie najstarszego istniejącego budynku szkolnego w Rynku

Tablica upamiętniająca jedno z aresztowań w Wojniczu podczas II wojny światowej, umieszczona u stóp pomnika św. Floriana na Rynku

Tablica upamiętniająca udział wojnickiego rycerstwa w bitwie pod Grunwaldem umieszczona na południowej stronie wieży wojnickiej kolegiaty

Tablica upamiętniająca generała brygady Gustawa Gryfa Łowczowskiego, umieszczona na budynku w którym urodził się generał (róg Rynku i ul. Jagiellońskiej)

Tablica upamiętniająca pięciu członków rodziny Mirochnów zamordowanych przez Niemców w czasie II wojny światowej - ul. Loretańska 1

Obiekty nieistniejące

Ratusz – z końca XV w., spłonął w 1831 r. i nie został odbudowany.

Browar – działający na przedmieściu Zamościa, zniszczony podczas działań wojennych I wojny światowej

Synagoga – wzniesiona pod koniec XIX w. w miejscu gdzie obecnie znajduje się Dom Grodzki (u zbiegu ul. Długiej i Warszawskiej, spalona podczas II wojny światowej

Symbole miasta

Herb Wojnicza – herbem gminy Wojnicz jest w błękitnym polu tarczy godło przedstawiające św. Wawrzyńca w barwie cielistej i srebrnym perizonium na biodrach, rozciągniętego na złotej kracie, po bokach której litery S i L Sanctus Laurentius – Święty Wawrzyniec takiejże barwy. Herb nawiązuje do najstarszego wezwania miejscowego kościoła z XI w. Najstarsza zachowana pieczęć z postacią św. Wawrzyńca pochodzi z 1504 r. Herb w obecnej formie został zatwierdzony uchwałą Rady Gminy w 1994 r. Został on plastycznie opracowany przez Dariusza Dessauera z UMCS w Lublinie. Herb pełni podwójną funkcję: jest znakiem miasta i jednocześnie znakiem gminy.

Flaga Wojnicza – składa się z trzech stref: strefa górna złota (zastępowana barwą żółtą), pośrodku pas srebrny (zastępowany bielą), a strefa dolna jest błękitna

Zasłużeni wojniczanie

Marcin z Wojnicza – w latach 1448-1449 dziekan Akademii Krakowskiej.

Michał z Wojnicza – profesor astronomii na Akademii Krakowskiej i altarysta przy kolegiacie wojnickiej.

Michał z Bystrzykowa Paryżanin – profesor Akademii Krakowskiej i jej rektor w latach 1513-1514. Autor wielu dzieł o tematyce filozoficznej i teologicznej. W latach 1497-1520 prepozyt kolegiaty w Wojniczu.

Dr Andrzej Kostka, herbu Dąbrowa, lekarz króla Zygmunta Starego, kanonik płocki, prepozyt kolegiaty w Wojniczu w 1520 roku. Po pożarze katedry (4 maja 1530 roku) kanonicy płoccy postanowili pieniądze postawione przez zmarłego prepozyta Andrzeja Kostkę przeznaczyć na odbudowę spalonego kościoła

Stanisław Janaszowic – syn wojnickiego szewca, profesor Akademii Krakowskiej, proboszcz w Zalasowej. Zmarł w Wojniczu w 1676 r.

Wojciech Kluszewski – kasztelan wojnicki 1779 r., wielkorządca krakowski.

Teofil Żebrawski (1800-1887) – kartograf, budowniczy, historyk. Profesor, usunięty z Uniwersytetu w Krakowie z powodów politycznych. Współwydawca dzieł Jana Długosza.

Władysław Jordan (1819-1891) – pułkownik Wojska Polskiego, uczestnik walk o niepodległość Polski, adiutant generała Józefa Bema w Armii Siedmiogrodzkiej. Spoczywa na cmentarzu w Wojniczu.

Dr Wiktor Łowczowski (1865-1939) – lekarz, pracował w Wojniczu od 1895 aż do śmierci. Twórca Towarzystwa Gimnastycznego Sokół w Wojniczu.

Stefan Sacha (1888-1943) – polityk, dziennikarz, poseł na Sejm RP, prezes Zarządu Głównego konspiracyjnego Stronnictwa Narodowego

Gustaw Łowczowski (1897-1984) – generał brygady Wojska Polskiego, legionista, uczestnik bitwy pod Łowczówkiem. Uczestnik I wojny światowej, wojny polsko-bolszewickiej, kampanii francuskiej (1940) i kampanii włoskiej (1944-1945). Dowódca III Brygady Strzelców Karpackich, która wyzwoliła Bolonię. Zmarł w Londynie, skąd jego prochy zostały sprowadzone do Polski i złożone na Cmentarzu Legionistów w Łowczówku.

O. Antoni Mirochna (1908-1989) – franciszkanin. Do zakonu wstąpił w wieku 20 lat, wyjechał wraz z Św. Maksymilianem Kolbe do Japonii, gdzie otrzymał święcenia kapłańskie i przyjął imiona zakonne Mieczysław Maria. W 1940 został przełożonym klasztoru założonego przez Św. Maksymiliana Kolbe w Nagasaki. Założył nowe zgromadzenie zakonne, SS Franciszkanów Rycerstwa Niepokalanej, któremu zlecił opiekę nad niepełnosprawnymi. A. Mirochna został uhonorowany wysokimi odznaczeniami japońskimi, m.in. Orderem Skarbu. Zmarł w Kognai koło Nagasaki.

Ks. Jan Królikiewicz (1927-1991) – społecznik, założyciel koła PTTK i Izby Regionalnej w Wojniczu, autor wielu publikacji na temat Wojnicza.

Jerzy Chumiński – (1934-2001) – nauczyciel matematyki, społecznik. Twórca i redaktor naczelny Zeszytów Wojnickich, założyciel i prezes Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Wojnickiej.

prof. dr hab. Józef Szymański (1931-2011) – historyk, rektor Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie w latach 1982-1984. Specjalista w zakresie nauk pomocniczych historii oraz znawca dziejów społeczeństwa wczesnego średniowiecza. Współpracownik oraz Honorowy Członek Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Wojnickiej. Inicjator serii wydawniczej Biblioteczka Historyczna zawierającej źródła do dziejów Wojnicza (ponad 30 wydawnictw).

Ludzie związani z Wojniczem

Kazimierz Brodziński – polski poeta i publicysta

Seweryn Goszczyński – polski poeta, publicysta, działacz niepodległościowy

Stanisław Gucwa – działacz ruchu ludowego

Antoni Bronisław Stadnicki – ziemianin, podróżnik, literat, dyplomata w służbie austro-węgierskiej

Kazimierz Antoni Gurgul – matematyk, nauczyciel gimnazjalny, pracownik naukowy Uniwersytetu Jagiellońskiego, porucznik Wojska Polskiego

Karol Estreicher (1827–1908) – dr praw, bibliograf (twórca Bibliografii Polskiej), dyr. Biblioteki Jagiellońskiej, 1862–1868 notariusz w Wojniczu

Teofil Żebrawski – urodzony w Wojniczu matematyk, architekt, biolog, archeolog, kartograf, geodeta, bibliograf

Stefan Sacha – urodzony w Wojniczu polityk, dziennikarz, poseł na Sejm RP, prezes Zarządu Głównego konspiracyjnego Stronnictwa Narodowego

Karol Nodzyński – aptekarz, burmistrz, honorowy obywatel Wojnicza

Kasztelanowie wojniccy: 1. Śmił 1217, 2. Dzierżykraj 1229, 3. Sąd 1233–1236, 4. Piotr 1243–1256, 5. Jakub 1256–1259, 6. Skarbimir 1275–1277, 7. Świetosław 1284, 8. Andrzej 1285–1287, 9. Klemens 1290–1292, 10. Andrzej 1317, 11. Warsz 1329–1343, 12. Jan 1345–1360, 13. Piotr 1361–1366, 14. Zawisza Gamrat 1366–1376, 15. Jan z Tęczyna Tęczyński 1379–1398, 16. Mikołaj Białucha 1399–1410, 17. Andrzej z Tęczyna Tęczyński 1410–1411, 18. Dobiesław z Oleśnicy i Sienna Oleśnicki 1411–1433, 19. Domarat z Kobylan Kobylański 1433–1435, 20. Jan z Tęczyna Tęczyński 1435–1437, 21. Klemens Wątróbka ze Strzelec 1437–1438, 22. Rafał z Tarnowa 1439–1441, 23. Mikołaj z Ossolina 1442–1459, 24. Dobiesław Kmita z Wiśnicza 1460–1463, 25. Jan Amor z Tarnowa Tarnowski 1464–1477, 26. Jan Feliks z Tarnowa Tarnowski 1479, 27. Andrzej z Tęczyna Tęczyński 1479–1502, 28. Jakub Siekulicki 1503–1512, 29. Andrzej Kościelecki 1513–1515, 30. Mikołaj Jordan 1515–1521, 31. Jan Amor Tarnowski 1522–1527, 32. Piotr Kmita Sobieński 1527–1532, 33. Mikołaj Wolski 1532–1535, 34. Jan Tęczyński 1535–1542, 35. Jan Spytek Tarnowski 1542–1550, 36. Stanisław Maciejowski 1550–1553, 37. Mikołaj Myszkowski 1554–1557, 38. Jan Krzysztof Tarnowski 1558–1567, 39. Piotr Zborowski 1567–1568, 40. Mikołaj Mielecki 1569, 41. Hieronim Ossoliński 1569–1570, 42. Jan Tęczyński 1571–1593, 43. Piotr Myszkowski 1593–1598, 44. Zygmunt Myszkowski 1598–1603, 45. Sebastian Lubomirski 1603–1613, 46. Jan Firlej 1613–1614, 47. Piotr Firlej 1614–1617, 48. Mikołaj Firlej 1618–1632, 49. Krzysztof Koryciński 1633–1636, 50. Krzysztof Ossoliński 1636–1638, 51. Piotr Szyszkowski 1638–1645, 52. Michał Stanisław Tarnowski 1645–1655, 53. Jan Wielopolski 1655–1667, 54. Stanisław Skarszewski 1667–1685, 55. Paweł Stokowski 1685–1686, 56. Franciszek Jordan 1687–1694, 57. Franciszek Jan Załuski 1694–1695, 58. Przecław Stefan Szembek 1695–1702, 59. Jan Mikołaj Dąmbski 1702–1707, 60. Franciszek Dembiński 1707–1727, 61. Piotr Konstanty Stadnicki 1728–1745, 62. Franciszek Stanisław Ksawery Szwarcenberg Czerny 1746–1760, 63. Adam Jordan 1760–1763, 64. Stanisław Kostka Marcin Dembiński 1764–1779, 65. Wojciech Kluszewski 1779, 66. Piotr Józef Małachowski 1780–1782, 67. Piotr z Alkantary Ożarowski 1781–1794.

Administracja

Organem wykonawczym władz jest burmistrz, którym obecnie jest Tadeusz Bąk. Siedzibą władz jest budynek na ul. Rynek 1, w którym mieszczą się także urzędowe referaty.

Demografia

1662 rok – 500 mieszkańców

1835 rok – 1200 mieszkańców

1921 rok – 1500 mieszkańców

1961 rok – 2100 mieszkańców

2008 rok – 3509 mieszkańców

Piramida wieku mieszkańców Wojnicza w 2014 roku .

Gospodarka

Zielony Park Przemysłowy. W ramach ZPP w Wojniczu powstała podstrefa Tarnowskiej Specjalnej Stefy Ekonomicznej przy drodze międzynarodowej E-4 z dogodnym dostępem komunikacyjnym do tej drogi oraz w sąsiedztwie autostrady A-4. Teren Parku położony jest w północno-zachodniej części miasta Wojnicza, w obszarze który według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wyznaczono funkcję przemysłowo-usługową. Znaczna część tego obszaru to własność komunalna i Skarbu Państwa. Poza korzystną lokalizacją i ulgami fiskalnymi dla inwestorów, atutem Zielonego Parku Przemysłowego są rozwiązania prośrodowiskowe, mające redukować niekorzystny wpływ wzmożonej działalności gospodarczej na środowisko naturalne.

Tranzyt

Wojnicz leży na skrzyżowaniu dróg: międzynarodowej

94 (Kraków, Tarnów, Rzeszów)

i wojewódzkiej

975 (Warszawa, Nowy Sącz)

W niedalekiej odległości od miasta przebiega autostrada A4. Zjazd Tarnów-Mościce komunikuje Wojnicz z tym ważnym traktem komunikacyjnym.

Odległości od większych miast Polski:

Tarnów 12 km

Kraków 76 km

Rzeszów 92 km

Katowice 151 km

Warszawa 298 km

Wrocław 342 km

Poznań 520 km

Gdańsk 609 km

Szczecin 744 km

Miasto posiada bezpośrednie połączenie PKS z Bielsko-Białą, Brzegiem, Buskiem-Zdrój, Cieszynem, Gliwicami, Katowicami, Kielcami, Krakowem, Krynicą Zdrój, Leskiem, Lublinem, Łańcutem, Mielcem, Nowym Sączem, Opolem, Rzeszowem, Stalową Wolą, Tarnobrzegiem, Tarnowem, Wrocławiem, Zakopanem.

Wojnicz posiada 2 obwodnice – północną, leżącą w ciągu drogi nr 94, oraz wschodnią.

Najbliższa stacja PKP znajduje się w Bogumiłowicach, oddalonych 8 km od centrum miasta lub w Tarnowie – 12 km.

Najbliższe lotnisko znajduje się w Krakowie Balicach i Rzeszowie Jasionce.

Wspólnoty religijne

Większość mieszkańców miasta to wyznawcy religii rzymskokatolickiej. W Wojniczu mieści się siedziba dekanatu wojnickiego, grupującego okoliczne parafie, w tym tutejszą parafię pw. Św. Wawrzyńca. W Wojniczu znajduje się też Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus oraz kościół pw. Św. Leonarda.

Opieka zdrowotna

Punkt lekarski Centrum Zdrowia Tuchów

Wojnickie Centrum Medyczne

Pogotowie Ratunkowe

Policja

Komisariat Policji Wojnicz – komisariat stanowi element struktury organizacyjnej Komendy Miejskiej Policji w Tarnowie. Obejmuje on swoim zasięgiem także sąsiednią gminę Zakliczyn.

Kultura

Gminna Biblioteka Publiczna

Gminny Ośrodek Kultury

Galeria Findrówka

Izba Regionalna

Fotoklub Wojnicz – pracownia fotografii artystycznej

Edukacja

Publiczne Przedszkole

Szkoła Podstawowa im. św. Jana Kantego

Publiczne Gimnazjum im. św. Kingi

Zespół Szkół Licealnych i Technicznych im. Jana Pawła II

Media

„Zeszyty Wojnickie” – kwartalnik, czasopismo historyczne, wychodzące od maja 1992

„Merkuriusz Wojnicki” – dwumiesięcznik miasta i gminy Wojnicz, wydawany od kwietnia 2011

Kluby sportowe

LKS OLIMPIA Wojnicz – piłka nożna mężczyzn, liga okręgowa

Movimento UKS PG Wojnicz – sekcja kolarska

Obiekty sportowe

stadion Olimpii – ul. Warszawska 43

boisko „Orlik” – ul. Szkolna

hala sportowa – ul. Rolnicza

Trasy piesze

Wojnicz – Panieńska Góra – Wielka Wieś – 8 km

Wojnicz – Jaworsko -Wilkówka – 10 km

Droga Świętego Jakuba

Źródło treści i historia autorów: Wikipedia. Tekst skrócono i uporządkowano.

Tworzenie stron internetowych – Wojnicz

Projektując witrynę dla firmy z obszaru miejscowości Wojnicz, zaczynamy od ustalenia, czego klient potrzebuje przed złożeniem zamówienia lub wysłaniem zapytania.

Modernizacja istniejącej witryny

Przy przebudowie porządkujemy menu, aktualizujemy prezentację oferty i planujemy przekierowania ze zmienianych adresów. Warto zacząć od podstron, z których klienci najczęściej przechodzą do kontaktu.

Katalog produktów i sklep internetowy

Przygotowujemy strukturę kategorii i karty produktów z miejscem na zdjęcia, parametry oraz informacje o dostawie. Zakres wdrożenia można dopasować do liczby produktów i sposobu przyjmowania zamówień.

Strona internetowa dla firmy

Zakres projektu dobieramy do tego, co klient ma zrobić po wejściu na stronę. Dla firmy usługowej może to być telefon, zapytanie przez formularz albo rezerwacja terminu. Projekt obejmuje układ na telefon, prezentację usług i panel do aktualizacji treści.

Sprawdź zakres tworzenia stron WWW

Sklep internetowy

Przy wycenie sklepu ustalamy liczbę produktów, warianty, metody płatności i dostawy. Jeśli sklep ma współpracować z hurtownią lub systemem ERP, sprawdzamy zakres integracji przed wdrożeniem.

Zobacz ofertę tworzenia sklepów

Co przygotować do wyceny?

Opisz swoją działalność, oczekiwane funkcje i planowany termin. Jeśli masz już stronę lub sklep, podaj adres i wskaż, co chcesz zmienić. Ustalenia możemy przeprowadzić zdalnie.