Gorlice – informacje o miejscowości
Gorlice – miasto w województwie małopolskim, siedziba gminy wiejskiej Gorlice i powiatu gorlickiego.
Gorlice leżą w dolinie Ropy i jej dopływu Sękówki, na północnej granicy Beskidu Niskiego. Przyległą zachodnią część Beskidu Niskiego powszechnie nazywa się Beskidem Gorlickim. Najwyższy szczyt Gorlic stanowi wzgórze Musiałówka (379 m n.p.m.).
Miasto liczy 28 243 mieszkańców (31 grudnia 2015). Dzielnicami Gorlic są: Zawodzie, Glinik, Sokół, Zakole, Magdalena, Centrum.
Środowisko naturalne
Miasto Gorlice zajmuje obszar 23,56 km² (2002), w tym:
użytki rolne: 61%
użytki leśne: 10%
Miasto stanowi 2,44% powierzchni powiatu.
Pochodzenie nazwy
Etymologia nazwy miasta jest niejasna. Próby jej ustalenia podjął Józef Barut w swym opracowaniu monograficznym na temat Gorlic. Najstarsza nazwa odnotowana przez Długosza brzmi Gardlicza. Marcin Kromer w swej kronice nazywa miasto Gorlicza i łączy jej powstanie z osadnikami ze Zgorzelca (niem. Görlitz). Według Baruta w zachowanych w Archiwum Miejskim w Gorlicach wyciągach z ksiąg ziemskich i grodzkich bieckich, sądeckich i czchowskich od 1401 r. nazwa Gorlicza przeważa liczebnie nad Gorlice. Większość późniejszych źródeł powiela wersję Marcina Kromera ale pojawiają się też opinie, że choć do miasta przybyli osadnicy ze Zgorzelca to nazwa jest jednak miejscowego pochodzenia, a nie przeniesiona (a więc ponowiona) przez Niemców przybyłych z łużyckiego Zgorzelca. Powołując się na teksty Wacława Potockiego, Barut sugeruje, że pierwotnie nazwa była rodzaju żeńskiego podobną do okolicznych (Ropica, Moszczenica, Nowica, Banica, Osobnica). Uległa ona zatem późniejszej pluralizacji, dając dzisiejsze Gorlice. W nazewnictwie rusińsko-łemkowskim nazwa Gorlic to Horłycia czyli 'gardło'.
Demografia
Dane z 30 czerwca 2012 r.:
Piramida wieku mieszkańców Gorlic w 2014 roku.
Historia
Data powstania miasta jest niepewna. Kromer podaje rok 1355. Prawdopodobnie miasto początkowo osadzone na prawie polskim, od 1417 r. na prawie niemieckim. Według kronik Marcina Kromera z 1354 r. Dersław I Karwacjan otrzymał od króla Kazimierza Wielkiego przywilej utworzenia miasta Gorlic u zbiegu rzek Ropy i Sękówki. Zgodnie z zapiskami zawartymi w tych kronikach pierwsi osadnicy przybyli z miasta Görlitz na Łużycach. W drugiej połowie XVI w. dziedzicami Gorlic została rodzina Pieniążków herbu Odrowąż. W 1625 r. połowę miasta wykupiła rodzina Rylskich będących w czasie Potopu po stronie najeźdźcy, natomiast Pieniążkowie byli stronnikami króla Jana Kazimierza. Pod władaniem Pieniążków i Rylskich Gorlice były jednym z ważnych ośrodków kalwinizmu w Polsce. Miasto Gorlice szybko stało się ośrodkiem rzemieślniczo-handlowym.
W XIX w. region gorlicki stał się kolebką przemysłu naftowego. W latach 1853–1858 pracownię miał Ignacy Łukasiewicz, farmaceuta, konstruktor lampy naftowej, ojciec przemysłu naftowego.
W 1895 r. założyciele spółki „Bergheim i Mac Garvey”, kanadyjczyk William Henry Mac Garvey i austriacki bankier Johan Bergheim uzyskali koncesję na założenie Galicyjskiego Karpackiego Naftowego Towarzystwa Akcyjnego z siedzibą w Gliniku Mariampolskim, a ich zakład zaczął funkcjonować jako samodzielna Fabryka Maszyn i Narzędzi Wiertniczych w Gliniku Mariampolskim.
W 1865 r. Gorlice stały się miastem powiatowym. Od tego czasu wyraźnie widoczny staje się proces rozwoju miasta, przejawiający się m.in. założeniem Parku Miejskiego (otwarcie w 1900 r.), powstaniem szpitala i pierwszych szkół średnich (Seminarium Nauczycielskie dla dziewcząt – 1904 r., Gimnazjum – 1906 r.).
I wojna światowa
Rozwój miasta przerwała pierwsza wojna światowa. Pod Gorlicami, po wielkiej bitwie 2 maja 1915 r., został przerwany front rosyjski. Gen. Tadeusz Rozwadowski, dowódca 12 Brygady Artylerii w 12 „Krakowskiej” Dywizji Piechoty odegrał jedną z kluczowych ról w tej majowej bitwie. Za główne źródło sukcesu 12 DP w pierwszym dniu bitwy uznano współdziałanie artylerii z piechotą. Dokonany przez artylerię 12 DP wyłom w linii obronnej wroga zaczął się rozszerzać, co umożliwiło zdobycie Gorlic. Rozwadowski zastosował nowy sposób użycia artylerii i należy do twórców i prekursorów tzw. Ruchomej zasłony ogniowej, polegającej na tym, że ogień artyleryjski postępował tuż przed atakującą piechotą. Metoda ta bardzo szybko weszła na trwałe do niemieckiego regulaminu walki jako Feuerwalze, a do francuskiego jako barrage roulant, zastępując stosowane wcześniej wielogodzinne ostrzeliwanie pozycji wroga, po których następował pochłaniający liczne ofiary szturm wojsk. 17 maja pod Jarosławiem Rozwadowski takim samym systemem, jaki zastosował pod Gorlicami, powstrzymał kontrnatarcie Rosjan. Wprawiło to w zachwyt cesarza niemieckiego Wilhelma II.
Jednak na skutek samej bitwy, a także trwających 126 dni poprzedzających ją walk pozycyjnych, zniszczeniu uległa większość zabudowy Gorlic.
Okres II Rzeczypospolitej
W okresie międzywojennym Gorlice należały do województwa krakowskiego.
II wojna światowa
7 września 1939 r. na obszar powiatu gorlickiego wkroczyły wojska niemieckie. Burmistrzem Gorlic został w tym czasie Andrzej Kwaskowski, aktywny członek ruchu oporu. Mieszkańcy Gorlic zostali dotknięci różnymi formami represji ze strony okupanta. Już 21 sierpnia 1940 r. zorganizowana została pierwsza uliczna łapanka w której zostało aresztowanych 60 mieszkańców miasta, wywiezionych następnie do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. W 1942 r. zatrzymano, a następnie wywieziono do III Rzeszy uczniów byłego gimnazjum. Tragiczny los spotkał gorlickich Żydów. Byli oni wywożeni do obozów koncentracyjnych drogą kolejową. W październiku 1941 r. zostało utworzone getto, które zlikwidowane ostatecznie zostało w sierpniu 1942 r. Jednocześnie nie zabrakło wśród ludzi woli samozorganizowania się w zbrojny opór przeciwko hitlerowskiemu okupantowi. W 1939 r. powstał obwód Gorlice Związku Walki Zbrojnej, natomiast w 1942 r. powstaje Sztab Obwodu AK Gorlice. Na terenie działały również Bataliony Chłopskie. Równocześnie odbywały się Tajne komplety. 28 kwietnia 1942 roku hitlerowcy dokonali aresztowań działaczy podziemnych lewicowych organizacji(PPR i PPS), których wywieziono do obozów koncentracyjnych (w 1962 roku na ul. Waryńskiego 100 odsłonięto tablicę upamiętniającą ten fakt)16 stycznia 1945 roku miasto zostało wyzwolone przez jednostki IV Frontu Ukraińskiego (w 1965 roku na budynku Urzędu Miasta odsłonięto tablicę upamiętniającą ten fakt). 16 stycznia 1945 roku miasto zostało wyzwolone przez jednostki IV Frontu Ukraińskiego (w 1965 roku na budynku Urzędu Miasta odsłonięto tablicę upamiętniającą ten fakt). W bezpośrednich walkach o miasto zginęło 60 czerwonoarmistów.
Okres po 1945 roku
Po zakończeniu II wojny światowej Gorlice weszły w skład nowo utworzonego województwa rzeszowskiego. W 1965 roku przy Zakładowym Domu Kultury „Górnik” powstał Regionalny Zespół Taneczny „Pogórzanie”. Gorlice w 1969 roku brały udział w Telewizyjnym Turnieju Miast, turniej o formule zawodów emitowany był na żywo Telewizji Polskiej, w tym turnieju Gorlice rywalizowały z miastem Sanok. W latach 1975–1998 miasto należało do województwa nowosądeckiego.
Etnografia okolic Gorlic
Doliny Ropy i Sękówki były częścią szlaków handlowych, o czym świadczyć mogą znaleziska archeologiczne. Jedną z najwcześniejszych osad tych terenów jest Stróżówka pochodząca z czasów Bolesława Chrobrego. Przypuszcza się, że mogła ona powstać w ramach umacniania granicy z Czechami.
Według Marcina Kromera w 1354 r. Dersław I Karwacjan otrzymał od króla Kazimierza Wielkiego przywilej utworzenia miasta Gorlice u zbiegu rzek: Ropy i Sękówki. Zgodnie z zapiskami zawartymi w kronikach pierwsi osadnicy przybyli z miasta Görlitz na Łużycach.
W 1816 r. Tomasz Święcki, a następnie Adam Naruszewicz (wyd. z 1836) pisali, że „całe Podgórze Ruskie i Małopolskie, tudzież inne miejsca pograniczne, różnych teraz rzemieślników pełne, są to osady pierwiastkowe tego dobroczynnego króla (Kazimierza Wielkiego). Język tych ludzi nieco przygrubszy, a jakieś ze Szląskiem, Morawskiem, Czeskim i Pruskim podobieństwem mający, dowodem jest pierwszej ich ojczyzny. Stąd też poszły owe zniemczone od nowych osadników, lub na nowo nadane miastom Polskim i Ruskim, Lambergi, Frawensztadu, Łańcuta, Pilsna, Gorlicy, i tym podobne nazwiska”.
W 1869 r. okolice Gorlic opisał m.in. Wincenty Pol: „Na obszarze Wisłoki uderza nas fakt inny; całą tę okolicę, którą obszar Wisłoki, Ropy, Jasły, Jasełki i średniego Wisłoka zajmuje, osiedli tak zwani Głuchoniemcy od dołów Sanockich począwszy, to jest od okolicy Komborni, Haczowa, Trześniowa aż po Grybowski dział: Gorlice, Szymbark i Ropę od wschodu na zachód, ku północy aż po ziemię Pilźniańską która jest już ziemią województwa Sandomierskiego. Cała okolica Głuchoniemców jest nowo-siedlinami Sasów; jakoż strój przechowali ten sam co węgierscy i siedmiogrodzcy Sasi. Niektóre okolice są osiadłe przez Szwedów, ale cały ten lud mówi dzisiaj na Głuchoniemcach najczystszą mową polską dijalektu małopolskiego, i lubo z postaci odmienny i aż dotąd Głuchoniemcami zwany, nie zachował ani w mowie ani w obyczajach śladów pierwotnego swego pochodzenia, tylko że rolnictwo stoi tu na wyższym stopniu, a tkactwo jest powołaniem i głównie domowem zajęciem tego rodu”.
Zabytki
Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego
synagoga, ob. piekarnia, ul. Piekarska 3,
kapliczka, ul. Węgierska, 1850,
cmentarz ul. Karwacjanów, kaplica Miłkowskich, 1907, kaplica Potockich, 1920, ogrodzenie,
cmentarz żydowski,
cmentarz wojenny nr 87 z I wojny światowej „Nowodwór”,
cmentarz wojenny nr 88 z I wojny światowej „Sokół”,
cmentarz wojenny nr 91 z I wojny światowej „Korczak”,
cmentarz wojenny nr 92 z I wojny światowej „Stróżówka”,
cmentarz wojenny nr 98 z I wojny światowej „Glinik”,
park miejski,
dwór Karwacjanów,
dom „Szklarczykówka”, ul. Legionów 13,
dom drewniany z lat 1918–1919, ul. Ogrodowa 1 (przeniesiony do skansenu w Szymbarku)
dom, Rynek 6, 7,
dom, ul. Wąska 11,
zespół pałacowy Siary, ul. Węgierska 135, pałac, kordegarda, brama, oranżeria, pergola, fontanna, park z zespołem rzeźb i wazonów,
Administracja
Burmistrzowie Gorlic
Marcin Piąkosz (1523)
Sebastian Kamieński (1657)
Stanisław Kuligowicz (1715)
Pafnucy Kleszczyński (1783)
Stanisław Turski (1784)
Johan Podgórski (1837–1837)
Franz Jonatsch 1841
Eduard Nowosielski (1847–1854)
Józef Odrowąż Pieniążek 1865
Antoni Radler 1868
Jan Kapuściński (1873–1877)
Czesław Sieczkowski 1880
Walery Rogawski (1882–1886)
Eugeniusz Neuman 1887
Wojciech Biechoński (1887–1902)
Józef Radomski (1903–1905)
Emil Wolniewicz 1907
Stefan Meus (1908–1910)
Feliks Tarczyński (1910–1916)
ks. Bronisław Swieykowski (1914–1918)
Kazimierz Murdziński (1919–1934)
Andrzej Kwaskowski (1934–1944)
Wacław Baranowski 1945
Teofil Kozłowski (24.05.1945-1948) (PPS)
Leon Samsonowicz 1949
Leopold Ludwin (1950–1954)
Michał Ligarski (1955–1956)
Julia Jaworska (1956–1957)
Edward Szewczyk (1957–1975)
Józef Forczek (1975–1976)
Henryk Basista (1976–1982)
Tomasz Mierzwiński (1982–1983)
Eugeniusz Bohatkiewicz (1983–1985)
Mieczysław Gniadek (1986–1990)
Krzysztof Gomoła (1990–1992)
Stanisław Szura (1992–1998)
Józef Abram (1998–2002)
Kazimierz Sterkowicz (2002–2010)
Witold Kochan (2010–2014)
Rafał Kukla (od 2014)
Podział administracyjny
Osiedle nr 1 Starówka
Osiedle nr 2 Magdalena
Osiedle nr 3 Kromera
Osiedle nr 4 Mariampol
Osiedle nr 5 Młodych
Osiedle nr 6 Zawodzie
Osiedle nr 7 Sokół
Osiedle nr 8 Korczak
Osiedle nr 9 Górne
Osiedle nr 10 Skrzyńskich
Osiedle nr 11 Łysogórskie
Osiedle nr 12 Krasińskiego
Gospodarka
Miasto jest ośrodkiem przemysłu naftowego, maszynowego i drzewnego. W Gorlicach mieści się obszar przemysłowy podlegający Specjalnej Strefie Ekonomicznej Euro-park Mielec.
Lista przedsiębiorstw w mieście których obrót roczny wynosi powyżej 25 milionów złotych:
Grupa Kapitałowa „Glinik” S.A.
Przedsiębiorstwo Materiałów Izolacyjnych „Matizol” S.A. (wchodzi w skład Grupy Selena)
FOREST Gorlice sp. z o.o.
SEVERT Polska Sp. z o.o.
Gór Stal sp. z o.o.
W Gorlicach od 1870 r. funkcjonuje bank spółdzielczy (zob. Bank Spółdzielczy w Gorlicach).
Drogi krajowe i wojewódzkie
Droga krajowa nr 28: Zator – Wadowice – Nowy Sącz – Gorlice – Biecz – Jasło – Krosno – Sanok – Medyka.
Droga wojewódzka nr 977: Tarnów – Gromnik – Gorlice – Konieczna.
Droga wojewódzka nr 993: Gorlice – Folusz – Nowy Żmigród – Dukla.
Droga wojewódzka nr 979: Gorlice – Moszczenica.
Koleje
Linie kolejowe:
Linia kolejowa nr 108: Stróże – Krościenko
Linia kolejowa nr 110: Gorlice Zagórzany – Gorlice, w całości położona na terenie miasta
Stacje kolejowe:
Gorlice Zagórzany
Gorlice Glinik
Komunikacja miejska
W Gorlicach kursuje 10 linii autobusowych MZK. Obsługują one również sąsiednie miejscowości takie jak Bystra, Dominikowice, Kobylanka, Kryg, Kwiatonowice, Libusza, Owczary, Sękowa, Siary, i Zagórzany.
Z momentem uruchomienia połączenia kolejowego Kraków - Stacja Zagórzany, powstała nowa linia autobusowa która poprowadzona została od Zajezdni MZK , przez Krytą pływalnię aż do stacji kolejowej w Zagórzanach. Linia ta jest bezpłatna dla wszystkich pasażerów.
Najczęściej kursującą linią Gorlickiego MZK jest linia numer 13. Prowadzi ona od przystanku Bystra Szkoła do Osiedla Górnego.
Transport lotniczy
Najbliższe międzynarodowe porty lotnicze znajdują się w Rzeszowie-Jasionce (108 km), oraz Krakowie-Balicach (142 km). W 2012 r. przy ul. Węgierskiej otworzono sanitarne lądowisko dla śmigłowców pogotowia ratunkowego.
Przedszkola
Miejskie Przedszkole nr 1, ul. Jagiełły 9 Miejskie Przedszkole nr 3, ul. Potockiego 7 Miejskie Przedszkole nr 4, ul. Broniewskiego 11 Miejskie Przedszkole nr 5, ul. Krakowska 11 Miejskie Przedszkole nr 8, ul. Hallera 17 Niepubliczne Przedszkole Sióstr Felicjanek, ul. Krasińskiego 21 Niepubliczne Przedszkole Sióstr Służebniczek, ul. Jezierskiego 3 Niepubliczne Przedszkole „Chatka Misia Uszatka”, ul. Wyszyńskiego 21 Niepubliczne Przedszkole „Wesołe Skrzaty”, ul. Dukielska 73 Niepubliczne Przedszkole Specjalne Caritas, ul. Konopnickiej 21
Miejskie zespoły szkół (szkoły podstawowe i gimnazja)
Miejski Zespół Szkół nr 1 w Gorlicach im. ks. Stanisława Konarskiego, ul. Piękna 9 Miejski Zespół Szkół nr 3 im. św. Jana Kantego, ul. Wyszyńskiego 16 Miejski Zespół Szkół nr 4, ul. Krasińskiego 9 Miejski Zespół Szkół nr 5 im. ks. Jana Twardowskiego, ul. Krakowska 5 Miejski Zespół Szkół nr 6, ul. Hallera 79
Szkoły ponadgimnazjalne
Zespół Szkół nr 1 im. I. Łukasiewicza, ul. Wyszyńskiego 18 I Liceum Ogólnokształcące im. M. Kromera, ul. Kromera 1 Zespół Szkół Ekonomicznych im. Jana Pawła II, ul. Ariańska 3 Zespół Szkół Technicznych im. W. Pola, ul. Michalusa 6 Zespół Szkół Zawodowych im. K. Pułaskiego, ul. Niepodległości 5 Zespół Jednostek Edukacyjnych Województwa Małopolskiego w Gorlicach Centrum Kształcenia Torus – oddział w Gorlicach
Szkoły wyższe
Wydział zamiejscowy Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, ul. Niepodległości 5 Wydział zamiejscowy Małopolskiej Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Tarnowie
Portale internetowe
Gorlice24.pl
ABCGorlice.pl
TerazGorlice.pl
Prasa
Gazeta Krakowska – Gazeta Gorlicka
Kurier Gorlicki
Tygodnik Gorlicki
Kwartalnik Gorlicki
Radio
Rozgłośnie lokalne i regionalne posiadające siedzibę bądź redakcję w Gorlicach:
Polskie Radio Kraków – oddział Gorlice
Radio AM Gorlice
Radio Trendy Krosno
Telewizja
Regionalna Telewizja Gorlicka
Telewizja internetowa Gorlice.TV
Ciekawostki
Z wieży gorlickiego ratusza codziennie w południe odgrywany jest hejnał „Beskidzkie Echo”.
Wychodnie skałek piaskowcowych w centrum miasta, w parku miejskim oraz skałki znajdujące się poniżej cmentarza wojskowego Gorlice-Sokół (nr 88) z okresu I wojny światowej.
Gorlice są jednym z głównych punktów na trasie Karpacko-Galicyjskiego Szlaku Naftowego, powstałego dla upamiętnienia faktu, że ten region stał się kolebką światowego przemysłu naftowego.
4 czerwca 2010 r. Gorlice i okolice dotknęła katastrofalna powódź. Woda która pojawiła się w nocy po opadach, spowodowała wylanie Stróżowianki, Ropy i Sękówki. W wyniku powodzi zalany został park miejski, targ, Zawodzie, Zagórzany, Biecz.
Od 2015 patronką miasta jest Matka Boża Niepokalana.
Od września 2015 roku w Gorlicach z inicjatywy pisarza Andrzeja Stasiuka organizowany jest Festiwal im. Zygmunta Haupta.
Większe kluby sportowe
GKS Glinik – piłka nożna
Miejski Klub Sportowy w Gorlicach – koszykówka
KRS Ekstrim – siatkówka kobiet
Gorlicki Klub Piłki Siatkowej – siatkówka mężczyzn
MKS Radość – tenis stołowy
Gorlicki Klub Zapaśniczy – zapasy
LKS Pogórze – podnoszenie ciężarów
Maraton Gorlice – klub biegaczy
Klub Narciarski Magura P&P Gorlice
Obiekty sportowe
Stadion OSiR im. Maksymiliana Kumorkiewicza – piłka nożna
Hala Widowiskowo-Sportowa OSiR im. prof. Jana Dziopka – przystosowana do uprawiania dyscyplin sportowych: piłka ręczna, piłka nożna, koszykówka, siatkówka, badminton, tenis stołowy, unihok
Kryta Pływalnia „Fala”
Basen sezonowy (odkryty) OSiR
Sztuczne lodowisko OSiR
Sala gimnastyczna – Międzyszkolny Ośrodek Sportowy
Korty tenisowe
Strzelnica – Rejonowy Ośrodek Szkolenia LOK
Szlaki turystyczne
Szlak zielony: Gorlice – Ożenna – od stacji PKP w Gorlicach przez: Wapienne, Magurę Wątkowską, Nowy Żmigród
Szlak niebieski: Bartne – Szalowa
– od stacji PKP w Gorlicach przez: Łysą Górę do Szalowej – od stacji PKP w Gorlicach przez: Magurę Małastowską do Bartnego
Szlak żółty: Gorlice stacja PKP – Bartnia Góra (góra) – Bielanka – Miejska Góra – Ropa – Wawrzka – Florynka – Jamnica
od ul. Korczaka – cmentarz nr 91 – Stróżówka (szlak cmentarny poprowadzony tak jak szlak niebieski)
Katolickie
Kościół Rzymskokatolicki parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny parafia św. Andrzeja Boboli parafia św. Jadwigi Królowej parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy parafia św. Wawrzyńca Diakona i Męczennika w Zagórzanach (diecezja tarnowska) – kaplica filialna pw. Niepokalanego Serca Matki Bożej – os. Skrzyńskich w Gorlicach
Kościół greckokatolicki Parafia Przemienienia Pańskiego
Prawosławne
Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny Katedralna Parafia Świętej Trójcy
Od 2009 r., w Gorlicach ma swoją siedzibę prawosławny biskup Paisjusz (Martyniuk), sufragan diecezji przemysko-nowosądeckiej PAKP (od 2016 ordynariusz diecezji przemysko-gorlickiej). Z związku z tym cerkiew gorlicka została podniesiona do rangi Katedry biskupiej. W cerkwi katedralnej spoczywają relikwie św. Maksyma Sandowicza. Znajduje się także cząstka św. Krzyża oraz relikwie Apostoła Andrzeja, św. Pantelejmona i św. Łazarza. Proboszczem parafii jest ks. dr kanonik Roman Dubec.
Protestanckie
Kościół Zielonoświątkowy Zbór w Gorlicach
Ewangeliczna Wspólnota Zielonoświątkowa Zbór w Gorlicach
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego Zbór w Gorlicach
Inne
Świadkowie Jehowy Zbór w Gorlicach, Sala Królestwa
Cmentarze
Nad miastem góruje cmentarz nr 91 na Górze Cmentarnej, a w okolicach Gorlic znajduje się wiele rozrzuconych po lasach i wzgórzach cmentarzy wojskowych z okresu I wojny światowej. Niektóre to prawdziwe arcydzieła architektury cmentarnej.
Cmentarze z I wojny w ramach „gniazda Gorlice”
nr 87 (Cmentarz Na Pocieszce) – ul. Łokietka ( żółty szlak turystyczny do Bielanki)
nr 88 – Gorlice-Sokół – ( zielony szlak turystyczny do Wapiennego)
nr 89 – ul. Kopernika (nieistniejący, szczątki żołnierzy przeniesiono, w latach 1961–62, na cmentarz na Górze Cmentarnej).
nr 90 – na zachodnim stoku Góry Cmentarnej (nieistniejący), znajdujący się na terenie cmentarza żydowskiego.
nr 91 – na szczycie Góry Cmentarnej
nr 98 – Gorlice-Glinik.
Cmentarz wojenny z II wojny światowej, Gorlice ul Wincentego Pola.
Muzea
Muzeum Dwory Karwacjanów i Gładyszów – oddział Galeria Sztuki „Dwór Karwacjanów” – ul. Wróblewskiego 10;
Muzeum Regionalne PTTK im. Ignacego Łukasiewicza – ul. Wąska 7/9;
Muzeum Gorlickiego Kopalnictwa Naftowego – kopalnia „Magdalena”, ul. Krakowska
Pomniki
Wojciecha Biechońskiego w Parku Miejskim
Bohaterów Ziemi Gorlickiej przy ul. Hallera
Dersława I Karwacjana przy ul. Wróblewskiego
Janusza Korczaka przy ul. Korczaka (odsłonięty 13 października 2008 r.)
Ignacego Łukasiewicza przy ul. Kościuszki
Ignacego Łukasiewicza przy ul. Wyszyńskiego
Ławeczka Ignacego Łukasiewicza na Rynku
Krzyż Powstańców na cmentarzu parafialnym
Kazimierza Pułaskiego w Parku Miejskim
Juliusza Słowackiego w Parku Miejskim
Tereski – studnia na Placu Dworzysko (w 2011 r. przeniesiony z Rynku)
Pomnik Tysiąclecia przy ul. Legionów
Imię nosiły lub noszą statki:
Gorlice – drobnicowiec
Osoby związane z Gorlicami
Dariusz Bohatkiewicz – polski dziennikarz telewizyjny
Stanisław Czerniec – polski ksiądz, prałat, kanonik brzozowski, represjonowany przez SB, zmarł w gorlickim szpitalu
Mirosław Czyżykiewicz – polski pieśniarz, poeta
Hanna Gucwińska – zoolog, dyrektor ZOO we Wrocławiu
Franciszek Janik – polski pilot i konstruktor lotniczy, zwycięzca zawodów balonowych o Puchar Gordona Bennetta w 1938
Tadeusz Krok – polski poeta i pieśniarz (występy z Marcinem Dańcem)
Zbigniew Kras – polski ksiądz, kapelan Prezydenta RP Andrzeja Dudy
Karol Krementowski – polski ksiądz, kanonik przemyski, penitencjarz katedralny
Tomasz Kozłowski – były siatkarz, obecnie menedżer drużyny ASSECO Resovia
Michał Kozłowski – siatkarz, zawodnik drużyny Effector Kielce
Włodzimierz Kunz – artysta malarz, profesor i rektor ASP w Krakowie
Ignacy Łukasiewicz – wynalazca pierwszej w świecie ulicznej lampy naftowej
Wilhelm Mach – polski prozaik, eseista i krytyk literacki, poeta
Henryk Ostach – polski ksiądz rzymskokatolicki, dr teologii, pszczelarz
Tadeusz Pabis – polski pisarz, poeta i regionalista
biskup gorlicki Paisjusz (Piotr Martyniuk) – biskup prawosławny
Bronisław Pieracki – polski polityk, legionista, pułkownik Wojska Polskiego
Wincenty Pol – poeta, prozaik, geograf
hr. Aleksander Skrzyński – polski polityk, minister spraw zagranicznych oraz premier w II RP
Andrzej Stasiuk – polski pisarz
Paweł Śliwa – polski prawnik, adwokat i samorządowiec, od 2011 członek Trybunału Stanu
Aleksander Dętkoś – rzeźbiarz polski
Krzysztof Tomalski – grafik, profesor ASP w Krakowie
Mouhamadou Traoré – piłkarz, zawodnik drużyny Pogoń Szczecin
Ewa Wachowicz – Miss Polonia 1992, rzecznik rządu
Honorowi obywatele miasta
Władysław Długosz – od 11 września 1913 r.
Bronisław Świeykowski – od 4 lipca 1921 r.
Józef Piłsudski – od 9 listopada 1933 r.
Felicjan Sławoj Składkowski – od 22 marca 1939 r.
Eugeniusz Kwiatkowski – od 22 marca 1939 r.
Włodzimierz Kunz – od 17 listopada 1994 r.
Jerzy Hoffman – od 26 lutego 1999 r.
Marian Zgórniak – od 25 kwietnia 2002 r.
Józef Micek – od 19 lutego 2004 r.
István Kovács – od 19 lutego 2004 r.
Kazimierz Kotwica – od 24 lutego 2012 r.
Vladislav Sendecki – od 3 maja 2017 r.
Źródło treści i historia autorów: Wikipedia. Tekst skrócono i uporządkowano.
Tworzenie stron internetowych – Gorlice
Chcesz przedstawić ofertę klientom z miejscowości Gorlice? Pomagamy uporządkować treść i zaprojektować ścieżkę od zapoznania się z usługą do kontaktu.
Serwis dla firmy obsługującej kilka miejscowości
Witryna może przedstawiać rzeczywisty obszar obsługi oraz różnice między usługami dostępnymi w poszczególnych lokalizacjach. Każda podstrona powinna odpowiadać na konkretne pytania klientów dotyczące dojazdu, zakresu prac lub kontaktu.
Strona firmowa z czytelną ofertą
Porządkujemy usługi w osobnych podstronach, opisujemy zakres prac i umieszczamy dane kontaktowe tam, gdzie klient ich szuka. Formularz zapytania może zbierać informacje potrzebne do przygotowania wyceny.