Krotoszyn – informacje o miejscowości
Krotoszyn (niem. Krotoschin) – miasto w województwie wielkopolskim, na Wysoczyźnie Kaliskiej, siedziba powiatu krotoszyńskiego i gminy Krotoszyn. W XV wieku Krotoszyn należał do rodu Krotowskich.
Według danych z 30 czerwca 2016 miasto liczyło 29 113 mieszkańców.
Położenie
Krotoszyn położony w południowej Wielkopolsce, około 108 km na południe od Poznania i około 26 km na zachód od Ostrowa Wielkopolskiego.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa kaliskiego.
Według podziału regionalnego Polski J. Kondrackiego i J. Ostrowskiego Krotoszyn leży w prowincji Niżu Środkowoeuropejskiego, prowincji Nizin Środkowopolskich w makroregionie Niziny Południowowielkopolskiej i mezoregionie Wysoczyzny Kaliskiej. Według szczegółowego podziału geomorfologicznego Bogumiła Krygowskiego Krotoszyn leży w regionie Wysoczyzny Kaliskiej w subregionie Wału Krotoszyńskiego. Przeważającą formą na terenie miasta i gminy jest wysoczyzna morenowa płaska, która zajmuje około 75% powierzchni gminy. Jest to w zasadzie morena denna, powstała podczas stadiału Warty, zlodowacenia Odry (środkowopolskiego). Dlatego też większą część tego obszaru zajmują osady akumulacji lodowcowej, reprezentowane głównie przez gliny zwałowe.
Nazwa
Miejscowość pod zlatynizowaną nazwą Crotochino wymieniona jest w łacińskim dokumencie z 1282 roku sygnowanym przez legata apostolskiego Filipa Firmanusa. W 1405 roku miejscowość wymieniona jest jako Crothoszino.
Historia
W 1414 roku niedaleko wsi Krotoszyn założył miasto uczestnik bitwy pod Grunwaldem, Wierzbięta Krotoski z rodu Łodziów. Od tego czasu wieś zaczęto określać jako Stary Krotoszyn. W 1415 gród został lokowany na prawie magdeburskim. Prawa miejskie zostały nadane przywilejem Władysława Jagiełły. Miasto było niszczone kilkakrotnie podczas pożarów (1453, 1638, 1774) i wojen (potop szwedzki, wojna północna), mimo tego za każdym razem było odbudowywane i rozwijało się pomyślnie. W 1628 roku osiedlili się tu protestanci uciekający z Niemiec. W XVII wieku miasto otoczono fosą i wałem obronnym z trzema bramami. W XVIII wieku Krotoszyn liczył już około 4 tysięcy mieszkańców. W tym też wieku miasto zasłynęło z wielkich jarmarków krotoszyńskich, na których sprzedawano za każdym razem około 1000 wołów.
W 1793 roku Krotoszyn znalazł się w zaborze pruskim. W pruskim podziale administracyjnym Krotoszyn był miastem powiatowym (1793-1919). Swoją siedzibę miał tu landrat powiatu Krotoszyn. W 1819 roku miasto nabył książę bawarski Karol Aleksander von Thurn und Taxis. Książęta tego rodu utworzyli na okolicznych terenach latyfundium nazywane księstwem krotoszyńskim (1819-1927).
Wiek XIX i początek wieku XX, to okres uprzemysłowienia Krotoszyna, ale także przyspieszonego rozwoju rzemiosła (kuśnierstwo, garbarstwo, szewstwo), szkolnictwa (gimnazjum, seminarium nauczycielskie), spółdzielczości (polska kasa pożyczkowa, Bank Ludowy, Towarzystwo Rolnicze, Towarzystwo Pszczelarzy) i rolnictwa (XIX wiek, cykoria). Według spisu urzędowego z 1837 roku miasto liczyło 6266 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 653 dymy (domostwa). W 1910 roku Krotoszyn zamieszkiwało 13 tysięcy osób.
Mieszkańcy Krotoszyna brali czynny udział w powstaniu wielkopolskim. Miasto zostało zdobyte przez Polaków 1 stycznia 1919 roku, między innymi dzięki interwencji pociągu pancernego Poznańczyk. W latach międzywojennych nastąpiło zahamowanie rozwoju miasta.
Okres II wojny światowej
Okupacja hitlerowska trwała w mieście od 3 września 1939 do 23 stycznia 1945. Krotoszyński 56 Pułk Piechoty Wielkopolskiej wsławił się w 1939 roku w obronie położonego blisko granicy Krotoszyna oraz w obronie Warszawy, o czym wspomniał w pożegnalnym rozkazie generał Juliusz Rómmel.
Od września do końca roku w mieście działała niemiecka grupa operacyjna Einsatzgruppe VI prowadząca czystki etniczne w ramach akcji T4, Intelligenzaktion oraz operacji Tannenberg.
W czasie II wojny światowej w latach 1939–1941 z miasta wysiedlono większość Polaków do Generalnego Gubernatorstwa, a w zamian sprowadzono Niemców w ramach akcji Heim ins Reich.
Okres powojenny
W okresie powojennym uprzemysłowienie miasta i rozwój, wzrost liczby mieszkańców z 22 tysięcy w roku 1973 do 27 tysięcy w roku 1985, elektryfikacja linii kolejowych Krotoszyn – Jarocin, Krotoszyn – Grabowno Wielkie, Krotoszyn – Ostrów Wielkopolski.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. kaliskiego. Po likwidacji powiatu nastąpiło ograniczenie samorządności i zmniejszenie nakładów. Po roku 1989 dalszy rozwój, nowe inwestycje, renowacje niektórych obiektów, ale także likwidacja kolei wąskotorowej Krotoszyn – Rozdrażew – Dobrzyca – Pleszew. W 1999 ponowne przywrócenie powiatu krotoszyńskiego.
W 2016 miasto gościło Mistrzostwa Europy w Sumo.
Zabytki
Zabytkami prawnie chronionymi są:
Historyczny układ urbanistyczny miasta, XIV/XV-XIX,
Ratusz miejski w Rynku, zbudowany w 1689 roku z fundacji burmistrza J. Dobrowolskiego oraz właściciela Krotoszyna F.Z. Gałeckiego, w 1774 spalony, odbudowany, nadbudowany o jedną kondygnację i przebudowany w latach 1898–1899, obecnie neorenesansowy, trzykondygnacyjny z mansardami, ze stromymi dachami dwuspadowymi, z niewielkimi wieżyczkami na bokach przedniej i tylnej ściany, od XIX wieku otoczony kramami, które w latach 1968–1969 zostały zlikwidowane i przebudowane na betonowe pawilony handlowe, wieża mająca ślady pierwotnego wyglądu budowli, barokowa, smukła, ośmioboczna, z zegarem i niewielkim balkonem, zwieńczona ażurowym hełmem z podwójną latarnią, z 1777 roku, sklepienia w przyziemiu, również pozostałość po „pierwszym” ratuszu, dawniej cele więzienne,
Kościół farny św. Jana Chrzciciela, późnogotycki, wybudowany w latach 1592–1597 z fundacji kasztelana poznańskiego Jana Rozdrażewskiego dla braci czeskich, od 1601 roku katolicki, trójnawowy, o układzie bazylikowym, ze sklepieniem kolebkowym z lunetami, wieża na planie kwadratu, kaplice boczne z renesansowymi szczytami, bogate wyposażenie wnętrza z XVII i XVIII wieku, ołtarz główny, manierystyczny, z lat 1630–1640, drewniany, trzykondygnacyjny, z kopią obrazu Rubensa Zdjęcie z krzyża z XVII wieku oraz późnogotycką rzeźbą Madonna z Dzieciątkiem, belka tęczowa z grupą pasyjną z XVII wieku, renesansowy nagrobek Jana Rozdrażewskiego (zmarłego 1600), wykonany z piaskowca w latach 1597–1599, z postacią leżącego rycerza w zbroi,
Kościół św. Fabiana i św. Sebastiana z 1572, zbudowany jako szpitalny, na planie krzyża greckiego, drewniany, z kopułą, kryty gontem, restaurowany w XIX wieku, we wnętrzu krzyż procesyjny z XIX wieku, tablica z XVIII wieku poświęcona ofiarom zarazy,
Barokowy zespół klasztorny trynitarzy: klasztor z 1733, trynitarski do kasaty zakonu w 1819, nad wejściem herby szlacheckie (Pilawa, Mniszech), w piwnicy i na parterze sklepienia kolebkowe, obecnie Muzeum Regionalne, kościół św. Ap. Piotra i Pawła, późnobarokowy, wybudowany w latach 1766–1772 według projektu K.M. Frantza, jednonawowy, ambona w kształcie łodzi z żaglem i sieciami, wyposażenie wnętrza barokowe,
Pałac Rozdrażewskich i Gałeckich, barokowy, z późnoklasycystyczną fasadą, obecnie szkoła, zachowana sala na I piętrze z podcieniami, polichromowany strop dawnej sali balowej. Powstał w miejscu wzmiankowanej w 1415 roku fortalicji, położonej na południe od miasta, którą wzniósł Wierzbięta z rodu Łodzia. Około 1585 roku Jan Rozdrażewski wybudował w miejscu drewnianego piętrowy, podpiwniczony dwór murowany „pod dwoma dachami”, z trzema pomieszczeniami na parterze i piętrze oraz sześcioma w piwnicy, obok dworu urządzono ogród. Kolejny właściciel Franciszek Gałecki w latach 1692–1700 przebudował dwór poszerzając fasadę budynku o boczne alkierzowe wieże. Na parterze urządzono siedem izb i dwa gabinety, na piętrze sześć pomieszczeń, a w piwnicy m.in. kuchnię. Inwentarz spisany po śmierci Franciszka Gałeckiego z 1718 roku wymienia m.in. skarbiec (a w nim wiele sztuk broni), a na piętrze bibliotekę. Sufity dwóch gabinetów ozdabiały m.in. malowidła „wojny wiedeńskiej” i „wojny chocimskiej”. Na korytarzach i w pomieszczeniach zawieszono łącznie 140 obrazów. Teren dworski, zwany zamkowym, ogrodzony był wysokim płotem, wjazd do niego prowadził od strony północnej przez most zwodzony oraz wielką bramę z malowanymi na blasze herbami: Junoszę Gałeckich i Sasa Rozalii z Dzieduszyckich. Od córki Gałeckiego pałac w 1725 roku przejął Józef Potocki. Niedługo po tym wydarzeniu pałac uległ spaleniu. Józef Potocki odnowił go w 1727 roku, pokrył budynek nową blachą i wzbogacił nową dekoracją. Z sieni, w której stała warta, wchodziło się do apartamentów. Na piętrze, przez całą szerokość budowli, urządzono salę balową oświetloną sześcioma oknami po każdej z dwóch stron. Ściany szczytowe ozdabiały pilastrypark pałacowy, założony w 1685 jako ogród włoski, później przekształcony na park krajobrazowy (ok. 1819), okazy drzew egzotycznych, obecnie Park Miejski,
Zespół kościelny poewangelicki, z lat 1788–1790, neobarokowa fasada z lat 1884–1885, klasycystyczny, na rzucie koła,
Kościół fil. pw. św. Marii Magdaleny, Stary Krotoszyn, drewniany, 1755,
Dom z oficyną, ul. Kobylińska 8, k. XIX,
Gimnazjum, ob. LO, ul. Kołłątaja 1, 1878-81,
Budynek sali gimnastycznej, 1903,
Dom dla nauczycieli, 1881,
Zespół starostwa, ul. Kołłątaja 7, pocz. XX, składający się ze starostwa, ob. Urząd Miasta, 1900-1901, 1912, 1928 i budynku gospodarczego,
Dom, ul. Koźmińska 36, szach., 2 poł. XVIII,
Dom, ul. Popiełuszki 3, 1 ćw. XIX,
Dom, ul. Popiełuszki 6, szach., 1 poł. XIX,
Dom, ul. Powstańców Wielkopolskich 14,
Dom, ul. Sienkiewicza 5, 1 poł. XIX,
Dom, ul. Sienkiewicza 6, XVIII/XIX,
Dawny sąd, ul. Sienkiewicza 9, 1 ćw. XIX,
Dom, ul. Sienkiewicza 14, 1820,
Dom, ul. Rawicka 8, 1823,
Dom, ul. Rawicka 20, 1 poł. XIX,
Dom, ul. Rawicka 28, 1 poł. XIX,
Dworek, ul. Zamkowy Folwark, XVIII/XIX.
Pozostałe obiekty
Arsenał z 1823 roku, klasycystyczny,
Cmentarz, obelisk powstańców wielkopolskich oraz żołnierzy 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej i 2 Pułku Strzelców Wielkopolskich, grób pułkownika W.J. Tyczyńskiego, dowódcy 56 Pułku Piechoty w latach 1932–1939, Krzyż Katyński w Krotoszynie.
Przyroda
Obszar Chronionego Krajobrazu Dąbrowy Krotoszyńskie i Baszków Rochy,
Dąbrowy Krotoszyńskie,
Leśny Rezerwat przyrody Miejski Bór,
Park Miejski.
Demografia
Piramida wieku mieszkańców Krotoszyna w 2014 roku.
Gospodarka
Największym zakładem w mieście jest Mahle Polska Sp. z o.o., zatrudniający ok. 3000 osób, produkujący komponenty do silników spalinowych światowych producentów. Inne ważne zakłady branży metalowej to: Jotkel Sp. z o.o. Sp. k., Fugor Sp. z o.o., Metpol, Konstal. W Krotoszynie istnieją dwa zakłady konfekcyjne Teomina S.A. i Krisbit. Największymi zakładami branży spożywczej są Nutricia Sp. z o.o. i Ewa Krotoszyn S.A. Dużymi zakładami są również: Maxpol i Krepel Polska Sp. z o.o. W Krotoszynie mają również siedzibę dwa duże przedsiębiorstwa handlowe: AT Krotoszyn S.A. i Dino Sp. z o.o., mające swoje sklepy i hurtownie na terenie całego kraju.
Transport drogowy
Przez miasto przebiegają drogi krajowe i wojewódzkie:
Droga krajowa nr 15: (Wrocław) – Trzebnica – Krotoszyn – Września – Gniezno – Toruń – Ostróda – (Olsztyn)
Droga krajowa nr 36: Ostrów Wielkopolski – Krotoszyn – Rawicz – Lubin – Prochowice
Droga wojewódzka nr 444: Krotoszyn – Sulmierzyce – Odolanów – Ostrzeszów.
Autobusy dalekobieżne
Z dworca autobusowego PKS można w połączeniach bezpośrednich dojechać między innymi do: Poznania, Bydgoszczy, Konina, Ostrowa Wielkopolskiego, Pleszewa, Kępna, Sycowa, Wrocławia, Zgorzelca, Milicza, Żmigrodu, Konina, Leszna, Pogorzeli, i Szklarskiej Poręby. Przez Krotoszyn przebiegają także prywatne regularne międzynarodowe linie autobusowe relacji: Lublin – Kalisz – Krotoszyn – Leszno – Londyn, Lublin – Kalisz – Krotoszyn – Leszno – Lyon – Marsylia – Barcelona – Madryt, oraz Chełm – Kalisz – Krotoszyn – Leszno – Bruksela – Paryż. Ponadto prywatni przewoźnicy obsługują regularne przewozy między Krotoszynem a Poznaniem.
Komunikacja miejska
W Krotoszynie funkcjonuje komunikacja miejska obsługiwana przez autobusy Miejskiego Zakładu Komunikacji.
MZK Krotoszyn obsługuje 11 linii autobusowych:
Linia nr 1: Krotoszyn – Cieszków
Linia nr 2: Krotoszyn – Orpiszew
Linia nr 3: Krotoszyn – Dzierżanów
Linia nr 4: Krotoszyn – Wielowieś
Linia nr 5: Krotoszyn – Sulmierzyce
Linia nr 6: Krotoszyn – Rozdrażew
Linia nr 7: Krotoszyn – Świnków
Linia nr 8: Krotoszyn – Ruda
Linia nr 9: Krotoszyn – Roszki
Linia nr J: Krotoszyn – Jarocin (obsługiwana wspólnie z JLA Jarocin),
Linia nr K: Krotoszyn – Ostrów Wielkopolski
Ponadto na terenie Krotoszyna funkcjonują trzy linie autobusowe obsługiwane przez innych przewoźników:
Linia nr K-1: Ostrów Wielkopolski – Krotoszyn obsługiwana przez MZK Ostrów Wlkp.,
Linia nr B: Koźmin Wielkopolski – Krotoszyn obsługiwana przez SCR „Centrol” Koźmin Wlkp.,
Linia nr X: Krotoszyn – Kobylin obsługiwana przez prywatnego przewoźnika z Krotoszyna.
Transport kolejowy
W Krotoszynie krzyżują się linie kolejowe:
nr 14: Tuplice – Głogów – Leszno – Krotoszyn – Ostrów Wielkopolski – Kalisz – Łódź Kaliska,
nr 281: Oleśnica – Krotoszyn – Jarocin – Gniezno – Chojnice.
Obecnie Krotoszyn posiada bezpośrednie połączenia kolejowe między innymi z Poznaniem, Lesznem i Ostrowem Wielkopolskim, a także jedno dziennie z Wrocławiem. Dawniej można było stąd bezpośrednio dojechać m.in. do Piły, Zbąszynka, Głogowa czy Łodzi.
W Krotoszynie w okolicach dworca kolejowego znajdowała się do 1987 stacja rozebranego odcinka kolei wąskotorowej relacji: Krotoszyn Wąsk. – Dobrzyca – Pleszew Wąsk. – Pleszew, kursującej w ramach tzw. Krotoszyńskiej Kolei Dojazdowej.
Transport lotniczy
W 2013 przy ul. Mickiewicza oddano do użytku sanitarne lądowisko.
Burmistrzowie Krotoszyna (od 1990)
1990-1994 Mikołaj Ilnicki
1994-2014 Julian Jokś
od 2014 Franciszek Marszałek
Przewodniczący Rady Miejskiej (od 1990)
1990-1994 Marian Grządka
1994-1998 Ryszard Belak
1998-2002 Włodzimierz Fudała
2002 Krzysztof Krysztofiak
2002-2006 Wiesław Świca
2006-nadal Zofia Jamka
Skład Rady Miejskiej VII kadencji (2014-2018)
Koalicja – 12 radnych
Polskie Stronnictwo Ludowe – 7 radnych
Samorządowa Inicjatywa Obywatelska – 5 radnych
Opozycja – 9 radnych
Obywatelskie Porozumienie Samorządowe – 7 radnych
Platforma Obywatelska – 2 radnych
Współpraca międzynarodowa
Miasta partnerskie
Brummen (od 15 marca 1989)
Mejszagoła (od 18 stycznia 1992)
Fontenay-le-Comte (od 28 maja 1994)
Dierdorf (od 6 września 1997)
Bucak (od 3 września 2007)
Okinoshima (Shimane) (od 9 lipca 2016)
Fonyód (od 27 lipca 2017)
Oświata
Szkoły podstawowe i gimnazja Szkoła Podstawowa nr 1 im. Powstańców Wielkopolskich w Krotoszynie, al. Powstańców Wlkp. 13, Szkoła Podstawowa nr 3 z Oddziałami Integracyjnymi im. Jana Pawła II w Krotoszynie, ul. Plac Szkolny 19, Szkoła Podstawowa nr 4 im. Wojska Polskiego w Krotoszynie, ul. Sienkiewicza 9, Szkoła Podstawowa nr 5 im. Mikołaja Kopernika w Krotoszynie, ul. Zdunowska 83, Szkoła Podstawowa nr 7 z Oddziałami Integracyjnymi im. Henryka Jordana w Krotoszynie, ul. Władysława Jagiełły 4, Szkoła Podstawowa nr 8 z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Marii Skłodowskiej-Curie w Krotoszynie, ul. 23 Stycznia 20.
Szkoły ponadgimnazjalne
Liceum Ogólnokształcące im. H. Kołłątaja w Krotoszynie, ul. Kołłątaja 1,
Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1 w Krotoszynie, ul. Mickiewicza 11,
Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 im. Karola F. Libelta w Krotoszynie, Plac Jana Pawła II nr 5,
Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 3 im. Jana Pawła II w Krotoszynie, ul. Zdunowska 81,
Zakład Doskonalenia Zawodowego w Krotoszynie, Plac Jana Pawła II nr 5 (budynek nr ZSP 2),
Zespół Szkół Specjalnych w Krotoszynie, ul. Ostrowska 39,
Szkoły artystyczne Państwowa Szkoła Muzyczna I Stopnia w Krotoszynie, ul. Młyńska 2 D, Społeczne Ognisko Muzyczne w Krotoszynie, ul. Młyńska 2 D.
Kultura
Instytucje kulturalne znajdujące się na terenie miasta:
Krotoszyński Ośrodek Kultury Kino 3D Przedwiośnie Galeria Refektarz
Krotoszyńska Biblioteka Publiczna im. Arkadego Fiedlera
Muzeum Regionalne im. Hieronima Ławniczaka
Prasa
Rzecz Krotoszyńska
Życie Krotoszyna
Gazeta Lokalna KROTOSZYN
Gazeta Krotoszyńska
Gazeta Internetowa iKrotoszyn.pl
Krotoszyn Nasze Miasto
Religia
Na terenie miasta działalność religijną prowadzą następujące kościoły i związki wyznaniowe:
Kościół Rzymskokatolicki Parafia pw. św. Andrzeja Boboli, ul. Popiełuszki 3 Parafia pw. św. Jana Chrzciciela, ul. Farna 10 Parafia pw. św. Marii Magdaleny, ul. Wiejska Parafia pw. św. Piotra i Pawła, ul. Klasztorna 3
Kościół Zielonoświątkowy Zbór w Krotoszynie, ul. Benicka 37
Gmina Mesjańska w Krotoszynie
Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy Sala Królestwa, ul. Osadnicza 7.
Kluby sportowe
Klub Sportowy „Astra” Krotoszyn ul. Sportowa 1 (sekcja: piłka nożna, siatkówka),
Ludowy Klub Sportowy „Ceramik”, ul. Sportowa 2 (sekcja: zapasy styl wolny),
Klub Sportowy „Krotosz”, ul. Młyńska 2 B (sekcja: karate, pływanie, biegi, tenis stołowy),
Towarzystwo Atletyczne „Rozum”, ul. Mały Rynek 13 (sekcja: sumo),
Krotoszyn Open, Krotoszyńska Liga Piłki Nożnej.
Osoby związane z Krotoszynem
Roman Abraham – dowódca wojskowy, więziony w Oflagu Krotoschin
Tadeusz Bartoś – polski filozof i teolog, do 2007 ksiądz w zakonie dominikanów
Ludwik Begale – prawnik, działacz społeczny i samorządowy
Paweł Bielawny – generał brygady Biura Ochrony Rządu, zastępca szefa BOR.
Ludwik Danielak – współtwórca harcerstwa w powiecie krotoszyńskim, działacz społeczny i szachista, pocztowiec, zamordowany przez żołnierzy Wehrmachtu 7 września 1939 roku w Modlnej
Walenty Danielak – działacz społeczny i patriota
Jan Domagalski – powstaniec wielkopolski, podnaczelnik Straży Ludowej, działacz społeczny
Agnieszka Duczmal – polska dyrygentka, współpracująca z orkiestrami symfonicznymi w kraju i za granicą
Katarzyna Grochola – pisarka i dziennikarka
Georg Huth – niemiecki orientalista i podróżnik
Marcin Lijewski – wicemistrz świata w piłce ręcznej
Krzysztof Lijewski – wicemistrz świata w piłce ręcznej
Piotr Olivier Janiak – model, prezenter
Łukasz Kaczmarek – reprezentant polskiej drużyny siatkarskiej
Rafał Sobański - siatkarz polskiej drużyny siatkarskiej GKS-u Katowice
Stanisław Karłowski – bankowiec, senator II Rzeczypospolitej, absolwent krotoszyńskiego gimnazjum
Kazimierz Karolczak – historyk, profesor, dziekan Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie
Feliks Kasprzak – dziennikarz, starosta krotoszyński
Michał Kozal – błogosławiony kościoła katolickiego
Harold Kroto – laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w 1996 roku za odkrycie fulerenów (obywatel Wielkiej Brytanii, rodzina pochodziła z Krotoszyna).
Marian Langiewicz – dyktator powstania styczniowego, generał
Wojciech Lipski – działacz społeczny i narodowościowy w Poznańskiem, poseł do sejmu pruskiego z powiatu krotoszyńskiego
Hieronim Ławniczak – regionalista polski, pedagog, współtwórca i kustosz Muzeum Regionalnego PTTK w Krotoszynie
John Monash – generał australijski, jego rodzice byli Żydami z Krotoszyna
Władysław Nawrocki – oficer Wojska Polskiego II RP, powstaniec wielkopolski, bohater bitwy o Postawy i nad rzeką Autą w czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku, zamordowany w Katyniu 23 kwietnia 1940 roku, wnuk legendarnego powstańca styczniowego Franciszka Nawrockiego.
Franciszek Nawrocki – powstaniec poznański i styczniowy, organizator oddziału powstańczego, działacz społeczny, patriota
Franciszek Nowak – rzeźbiarz ludowy
Marek Paczków – trener polskiej kadry narodowej w sumo, multimedalista Mistrzostw Świata i Europy w sumo
Robert Paczków – Międzynarodowy Mistrz Świata w sumo
Maciej Paterski – polski kolarz szosowy, startujący w zawodowej grupie Liquigas-Doimo
Franciszek Pukacki – cichociemny
Melitta Schenk von Stauffenberg – niemiecka pilotka i konstruktorka lotnicza
Maria Siemionow – wybitny chirurg, transplantolog, urodzona w Krotoszynie
Stanisław Śniatała – szambelan papieski, radca duchowny, dziekan dekanatu koźminskiego, więziony w Krotoszynie
Władysław Stróżewski – filozof
Wojciech Tyczyński – pułkownik, dowódca 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej stacjonującego w okresie międzywojennym w Krotoszynie
Adam Wiedemann – poeta, prozaik, tłumacz, krytyk literacki i muzyczny
Wierzbięta z Krotoszyna – założyciel miasta, który wziął udział w bitwie pod Grunwaldem
Źródło treści i historia autorów: Wikipedia. Tekst skrócono i uporządkowano.
Tworzenie stron internetowych – Krotoszyn
Dla firm działających na obszarze miejscowości Krotoszyn projektujemy witryny dopasowane do sposobu, w jaki klienci zamawiają usługi lub produkty.
Wizytówka internetowa dla lokalnej firmy
Na stronie można zebrać godziny pracy, obszar obsługi i odpowiedzi na pytania, które klienci najczęściej zadają przed kontaktem. Projekt układu uwzględnia wygodne korzystanie z witryny na telefonie.
Serwis dla firmy obsługującej kilka miejscowości
Witryna może przedstawiać rzeczywisty obszar obsługi oraz różnice między usługami dostępnymi w poszczególnych lokalizacjach. Każda podstrona powinna odpowiadać na konkretne pytania klientów dotyczące dojazdu, zakresu prac lub kontaktu.